وقتی اینترنت قطع بود، تجار ایرانی و افغانستانی برای تماس با طرفین تجاری خود یک روز در میان به نقطه صفر مرزی می‌رفتند / حداکثر حدود ۱۰ تا ۱۵ هزار بنگاه اقتصادی یا سرمایه گذار افغانستانی در کشور حضور دارند

رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و افغانستان می گوید که وقتی اینترنت قطع بود، تجار ایرانی و افغانستانی برای تماس با طرفین تجاری خود یک روز در میان به نقطه صفر مرزی می رفتند.

 

رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و افغانستان در گفت و گو با «انتخاب» با اشاره به مشکلات قطعی اینترنت برای بازرگانان گفت: شاهد بودم که تجارایرانی و افغانستانی برای اینکه بتوانند با طرفین تجاری خود تماس حاصل کنند، یک روز در میان به نقطه صفر مرزی می رفتند تا از آنجا بتوانند تماس بگیرند. این محدودیت ها به هر شکلی که باشد باری یک تجارت دوام دار سم است و آسیب جدی میرساند و بازارهای ما را از دست خارج میکند. در تحولات جدید، آمریکا نیز تعرفه 25 درصدی را برای کشورهایی که با ایران مبادله کنند، اعمال کرد که در این فضا تولید و کار کردن با خارج از ایران کار سخت و پیچیده ای است. محمود سیادت، رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و افغانستان در توضیح جزییات بیشتر افزود: این محدودسازی ها برای بخش اقتصاد قطعا زیان آور است. تمام تجارت های مجازی و اینترنتی دچار آسیب های بسیار جدی شدند که به راحتی قابل جبران نیست. وی با اشاره به آثار بلند مدت این مسئله نیز تاکید کرد: آسیب بلند مدت این قضیه خیلی جدی تر است. کسی که میخواهد برای دو ماه، سه ماه و حتی پنج سال دیگر در روابط تجاری اش با ایران برنامه ریزی کند، قطعا این وضعیت شرایط داخلی، تحریم ها و...تاثیر منفی اساسی می گذارد و ضربه بزرگی بر روند صادارات و واردات و مجموعه فعالیت های اقتصادی خواهد گذاشت. 

 

سیادت با اشاره به اینکه دخالت عوامل غیر اقتصادی در اقتصاد در همان لحظه ممکن است خودش را در اقتصاد نشان ندهد و در بلندمدت مشخص خواهد شد، گفت: مانند آتش زدن کنسول گری عربستان در چهار یا پنج سال گذشته که  عده ای نادان آن اقدام را انجام دادند. در همان مقطع نمی توانستیم خسارت را برآورد کنیم ، اما درحال حاضر که چند سال است از آن قضیه گذشته است، حجم بسیار زیاد مسافران عربستان که آورده مالی خوبی داشتند، به تبع آن اقدام به کشور ما نیامدند و شاهد کاهش پول ورودی  و رونق اقتصادی بودیم که اثرات بسیار منفی داشت. می خواهم بگویم یک اتفاق این چنینی که خواست کسی جز یک مشت اراذل و آشوبگر هم نبود؛ اثراتش را تاکنون هم ما داریم تحمل می کنیم که قطعا رقم های خسارت آن سر به میلیون ها و میلیاردها دلار و ریال می زند. 

 

وی در پاسخ به این سوال که آیا سرمایه گذاران افغانستانی اجازه دریافت اقامت در داخل ایران را دارند نیز بیان کرد: از نظر تعداد افغانستانی ها به عنوان بیشترین سرمایه گذاران خارجی در سطح  کشور هستند که عمده اینها در تهران، مشهد و اصفهان و..حضور دارند. به سرمایه گذاران خارجی  اقامت های سه یا پنج ساله می دهند؛ البته اخیرا طی بخش نامه ای بر اساس میزان سرمایه گذاری، زمان اقامت آنها تعیین می شود. سیادت خاطرنشان کرد: خیلی از فعالان اقتصادی، بازرگانان و تولیدکنندگان افغانستانی، 45  سال است که در ایران هستند و توفیقات خوبی در صدور کالای ایرانی  و تولید کالاهایی نظیر ذوب فلزات، کشاورزی و...داشته اند که شرایط شان با سرمایه گذاران فرق می کند، برخی از اینها در خود ایران ثروتمند شده اند. موفقیت هایی کسب کردند، اما ارز خود را از خارج نیاوردند؛ در حقیقت درآمد و سود داخلی آنها بوده که به توسعه سرمایه گذاری منجر شده است. وی افزود: چارچوب هایی تعیین شده که برای اینها هم دارد اقامت رسمی صادر می شود منوط به اینکه پروانه کار دریافت کنند، مالیات خود را پرداخت کنند و به میزان سرمایه شان چند ایرانی را هم به کار بگیرند. در برخی استان ها مانند خراسان رضوی اینها پروانه اشتغال و کارت بازرگانی خود را دریافت کنند تا به میزان سرمایه برای آنها اقامت صادر شود. این موضوع از گذشته بوده که اینها اقامت داشته اند؛ منتهی با توجه به نوسانات ارزی و اقتصادی کشور ما، این فرایند نقاط ابهام داشت و سازمان های مسئول بعضا با هم هماهنگ نبودند و این فرایند  به طول می انجامید که در دوسال گذشته روان تر شد.  سیادت در پاسخ به این سوال که چه تعداد سرمایه گذار افغانستانی توانسته اند اقامت ایران را دریافت کنند ، گفت: برآورد من این است حداکثر حدود 10 تا 15 هزار بنگاه یا لیدر هستند.