انسان‌ها در دو مقطع تند و غیرمنتظره پیر می‌شوند

 

 

پیر شدن معمولاً فرآیندی آهسته و تدریجی به نظر می‌رسد؛ اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد که همیشه هم این‌طور نیست.

 

به گزارش انتخاب و به نقل از sciencealert ؛ در واقع، اگر یک صبح از خواب بیدار شوید، در آینه نگاه کنید و با خودتان فکر کنید که انگار روند پیری‌تان ناگهان سرعت گرفته است، شاید این تصور کاملاً هم خیالی نباشد.

 

بر اساس مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۴ درباره‌ی تغییرات مولکولی مرتبط با پیری، انسان‌ها دو جهش ناگهانی و چشمگیر را تجربه می‌کنند: یکی در حدود ۴۴ سالگی و دیگری در حدود ۶۰ سالگی.

 

به گفته‌ی Michael Snyder، متخصص ژنتیک از Stanford University**، که نتایج این تحقیق در اوت ۲۰۲۴ منتشر شد:

 

«ما فقط به‌تدریج و آرام تغییر نمی‌کنیم؛ بلکه در برخی مقاطع، تغییرات واقعاً چشمگیر و چشم‌نوازی رخ می‌دهد.

به نظر می‌رسد اواسط دهه‌ی چهارم زندگی و اوایل دهه‌ی شصت، دوره‌هایی از دگرگونی‌های شدید هستند — و این موضوع صرف‌نظر از نوع مولکولی که بررسی کنید، صادق است.»

 

پیری؛ فرآیندی پیچیده با افزایش خطر بیماری‌ها

 

پیری فرآیندی پیچیده است که با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های گوناگون همراه است.

 

اسنایدر و همکارانش برای درک عمیق‌تر این موضوع که دقیقاً چه تغییراتی در بدن رخ می‌دهد و چگونه اتفاق می‌افتد، زیست‌شناسی پیری را بررسی کردند تا شاید بتوان راهکارهای مؤثرتری برای پیشگیری و درمان این بیماری‌ها یافت.

 

آن‌ها ۱۰۸ بزرگسال را زیر نظر گرفتند که طی چند سال، هر چند ماه یک‌بار نمونه‌های زیستی خود را اهدا می‌کردند.

 

پژوهشگران متوجه شدند که در برخی بیماری‌ها، مانند Alzheimer’s disease و بیماری‌های قلبی‌–عروقی، خطر ابتلا به‌صورت تدریجی افزایش نمی‌یابد؛ بلکه پس از سنی مشخص، به‌طور ناگهانی اوج می‌گیرد.

 

به همین دلیل، آن‌ها تصمیم گرفتند نشانگرهای زیستی پیری (بیومارکرها) را با دقت بیشتری بررسی کنند تا ببینند آیا می‌توان تغییرات مرتبط را شناسایی کرد یا نه.

 

بررسی بیش از ۲۴۶ میلیارد داده زیستی

 

پژوهشگران با استفاده از نمونه‌های این گروه، انواع مختلفی از زیست‌مولکول‌ها را ردیابی کردند، از جمله:

• RNA

• پروتئین‌ها

• لیپیدها (چربی‌ها)

• میکروبیوم روده، پوست، بینی و دهان

 

در مجموع، ۱۳۵٬۲۳۹ ویژگی زیستی بررسی شد.

 

هر شرکت‌کننده به‌طور میانگین ۴۷ نمونه طی ۶۲۶ روز ارائه داد و یکی از شرکت‌کنندگان حتی ۳۶۷ نمونه تحویل داد. این حجم عظیم داده‌ها بیش از ۲۴۶ میلیارد نقطه‌ی داده ایجاد کرد که سپس برای یافتن الگوهای تغییرات مورد تحلیل قرار گرفت.

 

مطالعات پیشین نیز تغییرات غیرخطی در میزان مولکول‌ها را — هم در انسان و هم در موش‌های آزمایشگاهی — گزارش کرده بودند. همچنین پژوهش‌هایی بر روی مگس میوه، موش و گورخرماهی نشان داده‌اند که روند پیری در این گونه‌ها نیز به‌صورت مرحله‌ای و پله‌ای رخ می‌دهد.

 

دو اوج بزرگ تغییرات مولکولی

 

نتایج نشان داد که در دو مقطع مشخص، تغییرات چشمگیری در فراوانی بسیاری از مولکول‌های بدن رخ می‌دهد.

 

حدود ۸۱ درصد از تمام مولکول‌های بررسی‌شده در یکی یا هر دو این مقاطع تغییر کردند.

 

این تغییرات در:

• اواسط دهه‌ی ۴۰ زندگی

• و دوباره در اوایل دهه‌ی ۶۰ زندگی

 

به اوج رسیدند — البته با الگوهای مولکولی کمی متفاوت.

 

اوج نخست: اواسط دهه‌ی ۴۰

 

این مرحله با تغییر در مولکول‌های مرتبط با موارد زیر همراه بود:

• متابولیسم چربی‌ها

• متابولیسم کافئین و الکل

• بیماری‌های قلبی–عروقی

• اختلالات پوستی و عضلانی

 

اوج دوم: اوایل دهه‌ی ۶۰

 

در این مرحله، تغییرات با موارد زیر ارتباط داشت:

• متابولیسم کربوهیدرات‌ها و کافئین

• بیماری‌های قلبی–عروقی

• پوست و عضلات

• تنظیم سیستم ایمنی

• عملکرد کلیه

 

آیا یائسگی عامل اصلی است؟

 

اوج نخست (اواسط دهه‌ی ۴۰) معمولاً زمانی است که زنان وارد دوره‌ی پیش‌یائسگی یا یائسگی می‌شوند. اما پژوهشگران این عامل را به‌عنوان علت اصلی کنار گذاشتند، زیرا مردان نیز در همین سن دچار تغییرات مولکولی قابل‌توجهی شدند.

 

به گفته‌ی متابولومیک‌دان و نویسنده‌ی اول مقاله، Xiaotao Shen، که پیش‌تر در استنفورد فعالیت داشت و اکنون در Nanyang Technological University** مشغول به کار است:

 

«این موضوع نشان می‌دهد که هرچند یائسگی یا پیش‌یائسگی ممکن است در تغییرات زنان در اواسط دهه‌ی ۴۰ نقش داشته باشد، اما احتمالاً عوامل مهم‌تر و بنیادی‌تری در هر دو جنس وجود دارد.

شناسایی و مطالعه‌ی این عوامل باید در اولویت پژوهش‌های آینده قرار گیرد.»

 

هنوز پرسش‌های بسیاری باقی مانده است

 

پژوهشگران تأکید می‌کنند که حجم نمونه نسبتاً کوچک بوده و نمونه‌ها از افراد ۲۵ تا ۷۰ ساله جمع‌آوری شده است.

 

تحقیقات آینده می‌تواند این پدیده را با جزئیات بیشتر و در جمعیت‌های گسترده‌تر بررسی کند تا درک دقیق‌تری از چگونگی تغییرات بدن انسان در طول زمان به دست آید.

 

به نظر می‌رسد پیری، برخلاف تصور رایج، مسیری کاملاً هموار و تدریجی نیست؛ بلکه بیشتر شبیه جاده‌ای است با دو پیچ تند و ناگهانی — یکی در میانه‌ی عمر و دیگری در آستانه‌ی سالمندی.