پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : 
دکتر راز زیمت مدیر برنامه ایران و محور شیعه در مؤسسه مطالعات امنیت ملی رژیم صهیونیستی (INSS) و کارشناس ایران در دانشگاه تلآویو در گفتگو با کانال ۱۲ این رژیم به تحلیل مذاکرات ایران و آمریکا پرداخته است.
به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»؛ متن این پرسش و پاسخ در ادامه میآید:
سؤال: ما درباره امتناع ایران از محدود کردن غنیسازی میشنویم. آنها کاملاً از مذاکره درباره برنامه موشکهای بالستیک خودداری میکنند. آیا میتوان تصور کرد در چنین شرایطی توافقی حاصل شود، یا این روش شناختهشده ایرانیها برای مذاکره است؟
پاسخ: هیچ شکی نیست که شکاف میان موضع آمریکا و موضع ایران بسیار بزرگ است و هنوز زود است که ارزیابی کنیم امتیازاتی که ایران حاضر به دادن آن است، آیا با حداقل امتیازاتی که آمریکا طلب میکند، مطابقت دارد یا خیر. کاملاً واضح است که ایرانیها حاضر به مذاکره نیستند، نه در موضوع موشک و نه در موضوع نیروهای نیابتی.
سه موضوع اصلی در پرونده هستهای
۱. مسئله غنیسازی اورانیوم
۲. برداشتن ۴۴۰ کیلوگرم اورانیوم ۶۰٪ غنیشده که از زمان جنگ در ایران باقی مانده است
۳. بازگشت بازرسیها یا حضور بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی در ایران
از آنجا که ایران از ژوئن به بعد اورانیوم غنی نکرده، تا حدی امکان انعطاف وجود دارد. گزارشهایی در ایران منتشر شده که نشان میدهد ایرانیها ممکن است حاضر باشند غنیسازی را برای چند سال بهطور موقت متوقف کنند و در مقابل، آمریکاییها حق ایران برای غنیسازی را به رسمیت بشناسند و شاید بعد از چند سال غنیسازی از سر گرفته شود. با این حال، مشخص نیست که آیا این کافی است یا خیر.
موضوع دیگر تحریمها است. آمریکاییها ظاهراً میآیند و میگویند: اگر شما از مسائل هستهای دست بکشید، تنها امتیاز ما این است که به شما حمله نکنیم.
برای ایرانیها این کافی نیست و آنها حداقل خواستار کاهش تحریمها یا آزادسازی بخشی از داراییهای مسدود شده ایران در خارج هستند. سؤال این است که آیا آمریکاییها حاضرند در این موضوع نیز با ایرانیها همراه شوند یا خیر.
امکان پل زدن بین شکافها
سؤال: آیا پر کردن شکاف میان مواضع آمریکا و ایران یک گزینه است؟
پاسخ: من هنوز معتقدم احتمال حمله نظامی بالاست. هم عدم اعتماد و هم شکاف بین دو طرف، رسیدن به توافق را دشوار میکند. با این حال، ممکن است روز سهشنبه ببینیم که موضع ایران نسبت به آنچه اعلام میکند، بسیار سازشکارانهتر است و شاید آمریکاییها نیز تمایل به مصالحه نشان دهند. این میتواند راه را برای نوعی راهحل دیپلماتیک، حداقل در کوتاهمدت، باز کند.
