قسمت صد و شصت و یکم خاطرات میلسپو: در ایران کشت خشخاش باید به نیاز‌های پزشکی کاهش یابد و شاید به طور کلی ممنوع شود

سرویس تاریخ «انتخاب»: کتاب ماموریت آمریکایی‌ها در ایران اثر آرتور میلسپو ترجمۀ حسین ابوترابیان در سال ۱۳۵۶ است.

 

آرتور میلسپو متولد مارس ۱۸۸۳ در روستایی در میشیگان، حقوقدان و کارشناس مالی آمریکایی که در سالهای ۱۹۲۲-۱۹۲۷ و ۱۹۴۲-۱۹۴۵ برای اصلاح مالیه به استخدام دولت ایران درآمد. او دانش آموخته (دکترای) دانشگاه جانز هاپکینز و (کارشناسی ارشد) دانشگاه ایلینوی بود‌.

 

حمایت از تعرفه های گمرکی ممکن است مطلوب باشد ولی نباید بدون مطالعه کافی به هر کس داده شود. قوانین کار معقول باید تدوین و به موقع اجرا گذاشته شود و از کار کردن کودکان در کارخانه ها ممانعت شود. مسائل اقتصادی راه‌آهن و بهره برداری از آن نیز مستلزم مطالعه و اقدام است. 

 

بهداشت عمومی نیز همانند سایر بخشهای این برنامه مستلزم کار تخصصی است ولی واضح است که ایران در این زمینه باید در درجه اول به مراقبتهای پیش از زایمان، بهداشت نوزادان و کودکان و نیز جلوگیری از بیماریهای واگیردار و عفونی توجه کند. شهرها نیاز به سیستم لوله کشی آب آشامیدنی و فاضل آب و رودها نیاز به تسهیلات تصفیه و پالایش دارند. یک مبارزه گسترده در زمینه آموزش بهداشت باید ضروریات بهداشت فردی و نیازهای رژیم غذائی را به مردم بیاموزد. کشت خشخاش باید به نیازهای پزشکی کاهش یابد و شاید به طور کلی ممنوع شود. با اعتیاد به مواد مخدر باید جداً و بطور مؤثر مبارزه شود. اجرای مقررات بهداشتی و آموزش تعالیم بهداشتی بدون مسكن مناسبتر و بهتر مؤثر نخواهد بود. 

 

در مبحث بخش آموزشی برنامه باید این نکته را در نظر داشته باشیم که ایرانیان از بسیاری جهات نیاز دارند که بطور اساسی به صورت اولیه شان برگردانده شوند. آموزش در این زمینه بسیار وسیع تنها یکی از اقلام برنامه نیست، بلکه اساسی ترین و حیاتی ترین اقلام و معیار نهایی موفقیت آن بشمار می رود. آموزش ابتدائی صرفاً نیاز به تدریس رسمی ندارد بلکه نیازمند تطبیق احساسات و تجدید حیات اخلاقی است. ایران نیاز به یک پاکسازی عمیق و شدید جسمی و روحی دارد. هرگونه تلاش آموزشی در ایران با شکست روبرو خواهد شد مگر اینکه تدابیر دیگری با آن بیامیزند و محیطی بوجود آورند که مناسب رشد کودکان باشد و آنان را شهروندانی خوب به بار آورد؛ زیرا برای ایجاد و حفظ یک حکومت بادوام و مسئول در این کشور باید بر شهروندان خوب با احساس آزادی و حیثیت، زندگی توام با همکاری تعاونی و مسئولیت اجتماعی تکیه کرد.

 

ایران باید قوانینی دربارۀ انتخابات آزاد، رأی گیری مخفی و شمارش آراء صحيح وضع و اجرا کنند ولی اجرای چنین قوانینی یک حکومت مردمی بر سر کار نخواهد آورد. در پس مکانیسم انتخاباتی باید در میان کسانی که دارای حق رأی هستند مقتضیات معنوی و اخلاقی و عاطفی را بوجود آورد که افراد را به انتقاد از حکمرانان خود تشویق و وادار می سازد که اگر کسانی در نمایندگی و حکومت قصور ورزند از کار برکنار کنند.