مهر: تحقیقات جدید نشان میدهد ابزارهایی که پزشکان برای تشخیص بیماری آلزایمر استفاده میکنند، ممکن است تغییرات آشکار در زنان را از دست بدهند.
به نقل از مدیسن نت، زنان تقریباً دو سوم موارد آلزایمر را تشکیل میدهند.
اما طبق مطالعهای در دانشگاه ایالتی جورجیا، ابزارهای غربالگری استاندارد به یک رویکرد یکسان برای همه متکی هستند که تفاوت پیر شدن مغز مردان و زنان را در نظر نمیگیرد.
این مطالعه، بر آزمایشی تمرکز داشت که معمولاً برای غربالگری اختلال شناختی خفیف، که به عنوان MCI نیز شناخته میشود، استفاده میشود. MCI حد وسط حیاتی بین پیری طبیعی و آلزایمر تمام عیار است.
مشکل چیست؟ یک زن ممکن است حتی در حالی که مغزش از نظر جسمی در حال مبارزه است، در آزمون ۳۰ امتیازی Mini-Mental State Examination موفق شود.
برای این مطالعه، محققان اسکنهای مغزی 332 نفر را در مراحل مختلف بیماری تجزیه و تحلیل کردند. آنها حجم ماده خاکستری، بافت مغزی که به پشتیبانی از تفکر، حرکت و حافظه کمک میکند، را بررسی کردند.
آنها دریافتند که به نظر میرسد مغز زنان با تکیه بر طیف وسیعتری از مناطق مغز برای حفظ عملکرد خود، آسیبهای اولیه را جبران میکند. این امر ممکن است بیماری را از ابزارهای غربالگری استاندارد پنهان کند.
«موکش دامالا»، نویسنده ارشد و استاد علوم اعصاب، در یک بیانیه خبری گفت: «زنی که در مرحله MCI نمره خوبی در MMSE کسب میکند، ممکن است تغییرات اساسی مغزی را داشته باشد که به طور کامل توسط آن نمره به تنهایی ثبت نمیشوند.»
او و همکارانش دریافتند که مغزهای سالم در مردان و زنان حجم قابل توجهی از ماده خاکستری دارند. اما هنگامی که اختلال شناختی خفیف تشخیص داده شد، تفاوتهایی پدیدار شد.
در مردان، کوچک شدن مغز (آتروفی) در گذار از پیری سالم به اختلال خفیف، تمایل به زودتر اتفاق افتادن دارد. با این حال، هنگامی که زنان به مرحله اختلال خفیف رسیدند، مغز آنها کاهش شدیدتر و گستردهتری را نشان داد.
این بدان معناست که تا زمانی که نمرات آزمون یک زن بالاخره شروع به کاهش کند، آسیب فیزیکی به مغز ممکن است کاملاً پیشرفته باشد. این اثر پنهان کننده میتواند مراقبت را به تأخیر بیندازد.
محققان معتقدند که یافتههای آنها زمینه را برای پزشکی شخصیتر فراهم میکند.
به جای اینکه به همه افراد آزمایش یکسانی با نمره قبولی یکسان بدهند، پزشکان در نهایت میتوانند تفسیرهای خود را بر اساس مرد یا زن بودن بیمار تنظیم کنند و عواملی مانند هورمونها و ژنتیک را در نظر بگیرند.
دامالا خاطرنشان کرد: «امید بلندمدت این است که یافتههایی مانند یافتههای ما منجر به بازههای غربالگری خاص جنسیت و مداخلات زودهنگامتر و دقیقتر شود.»
برای زنان، این بازهها ممکن است در نهایت شامل میانسالی یا پس از یائسگی شود، زمانی که تغییرات هورمونی به طور قابل توجهی بر سلامت مغز تأثیر میگذارد.
وی گفت که فعال ماندن از نظر ذهنی و جسمی، مدیریت سلامت عروق و صحبت با پزشک در مورد سابقه خانوادگی یا خطر ژنتیکی زوال عقل و اختلالات مرتبط، گامهای خوبی برای محافظت از سلامت مغز هستند.
