کد خبر: ۹۲۶۴۴۴
تاریخ انتشار: ۰۷ : ۲۳ - ۲۷ خرداد ۱۴۰۵

روایت خلبانان جنگنده های F۵ ایران که پایگاه های امریکا در کویت را هدف قرار دادند؛ این‌قدر پایین پرواز می‌کردیم که از بین دو تا کشتی عبور کردیم؛ عرشه‌شان از ما بالاتر بود؛ یعنی ملوان‌ها از عرشه ما را نگاه می‌کرد/ هواپیماهای کویتی به اشتباه سه جنگنده امریکایی را که قصد حمله به ایران را داشتند به جای ما مورد هدف قرار دادند/هیچ فیلم و عکسی نگرفتیم؛ اصلاً فکر نمی‌کردیم، برگردیم

در حالی که پدافندهای چندلایه و سامانه‌های پاتریوت پایگاه آمریکا در کویت در جستجوی هدفی نامرئی بودند، یک دسته پروازی با عبور از خطوط فشار قوی و از میان گشتی‌های دشمن، به قلب استراتژیک پایگاه منطقه نفوذ کرد؛ این روایت، بازگویی ۵۰ دقیقه از پرخطرترین عملیات توسط تیزپروازان ایران است؛ عملیاتی که نه با محاسبات فنی، بلکه با ایمان و جسارت خلبانانی رقم خورد.
پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :
روایت خلبانان جنگنده های F۵ ایران که پایگاه های امریکا در کویت را هدف قرار دادند؛ این‌قدر پایین پرواز می‌کردیم که از بین دو تا کشتی عبور کردیم؛ عرشه‌شان از ما بالاتر بود؛ یعنی ملوان‌ها از عرشه ما را نگاه می‌کرد/ هواپیماهای کویتی به اشتباه سه جنگنده امریکایی را که قصد حمله به ایران را داشتند به جای ما مورد هدف قرار دادند/هیچ فیلم و عکسی نگرفتیم؛ اصلاً فکر نمی‌کردیم، برگردیمایرنا: در حالی که پدافندهای چندلایه و سامانه‌های پاتریوت پایگاه آمریکا در کویت در جستجوی هدفی نامرئی بودند، یک دسته پروازی با عبور از خطوط فشار قوی و از میان گشتی‌های دشمن، به قلب استراتژیک پایگاه منطقه نفوذ کرد؛ این روایت، بازگویی ۵۰ دقیقه از پرخطرترین عملیات توسط تیزپروازان ایران است؛ عملیاتی که نه با محاسبات فنی، بلکه با ایمان و جسارت خلبانانی رقم خورد.
 
در روز دوم جنگ رمضان، جنگنده های F۵ ایران پایگاه های امریکایی‌ها را کویت هدف قرار دادند، عملیاتی که شانس بازگشت خلبانان آن ناچیز بود!
 
فرمانده دسته پروازی شرکت کننده در این عملیات خارق العاده در مصاحبه‌ای تلویزیونی می‌گوید: روز اول جنگ(نهم اسفند۱۴۰۴)، من پرواز آزمایشی بودم. وقتی که پرواز را انجام دادیم، بعد از ساعتی متوجه شدیم که متأسفانه به کشورمان مجدداً حمله شده از این رو دوست داشتیم بلافاصله عملیات جبرانی انجام بدهیم. این موضوع سریعاً در دستور کار قرار گرفت که باید انجام بدهیم.
 
وی ادامه داد: محل مورد حمله بزرگ‌ترین محل استقرار سربازان تروریست آمریکایی در منطقه، از لحاظ اهمیت بود؛ بسیار استراتژیک و با نیروهای زیادی بود.
 
این فرمانده در ادامه این روایت بیان می‌کند: روز دوم جنگ برای انجام عملیات پرواز کردیم، در ارتفاع کمتر از ۵۰ پا حرکت کردیم و هر سه نفر ما هم‌قسم شدیم که این کار را انجام دهیم. از لحاظ استاندارد پروازها در ارتفاع ۵۰۰ پایی انجام می شود اما ما با سرعت بالا در ارتفاع کمتر از ۵۰ پا پرواز می. کردیم زیرا می‌دانستیم سامانه پاتریوت در منطقه مستقر است و پدافند چندلایه دارد از این رو اگر در فاصله بالا پرواز می‌کردیم ردیابی می‌شدیم.
 
وی ادامه داد: ما می‌دانستیم آواکس بالا هست و سایت‌های شنود فعال هستند، از این رو پرواز ما در سکوت کامل رادیویی این پرواز انجام شد ما وارد آب‌های بعضی از کشورهای همسایه شدیم. ناگفته نماند، دو سه تا کشتی بودند. این‌قدر ما پایین پرواز می‌کردیم که از بین دو تا کشتی عبور کردیم. عرشه‌شان از ما بالاتر بود؛ یعنی ملوان‌ها از عرشه ما را نگاه می‌کردند
 
این فرمانده افزود: پایگاه مدنظر یک پایگاه آمریکایی‌ساز بود، مشخص بود، و ما هم نقشه هوایی‌اش را داشتیم، بلافاصله پایگاه را که دیدیم، بمباران سنگین انجام شد. هلیکوپترهای خیلی زیاد و پیشرفته، آنجا بودند و با عملیات ما یکی یکی منفجر شدند.
 
وی گفت: این عملیان به همه دنیا نشان داد که قدرت تخریب ما چه قدر بالا بود، انگار که خداوند هر بمب ما را به چند بمب تبدیل می‌کرد و وسعت آتش‌سوزی بسیار بالا بود.
 
یکی دیگر از خلبانان در ادامه گفت: در ابن عملیات، هواپیماهای کویتی به اشتباه سه جنگنده امریکایی را که قصد حمله به ایران را داشتند به جای ما مورد هدف قرار دادند و این لطف خدا بود که آنان اشتباه کردند
 
وی افزود: فردای آن روز عکسی از یک خلبان کویتی که ریجکت کرده بود منتشر شد که وی خلبان یکی از همان جنگنده هایی بود که اشتباهی توسط کویت هدف قرار گرفتند این موضوع موجب عصبانیت ترامپ هم شد
 
در ادامه خلبان سوم این پرواز قهرمانه گفت: ما عزادار کودکان میناب بودیم و قصدمان تمام کردن عملیات بود. می‌گفتند شاید برنگردیم ولی ما باز هم مصمم بودیم برویم زیرا هدفمان مشخص بود.
 
وی درباره زمان این عملیات گفت: تقریباً با عملیات فریبی که انجام دادیم، جمعاً حول‌وحوش ۵۰ دقیقه این پرواز به طول انجامید و این را هم بگوییم که تعداد کمی از فرماندهان از این عملیات با خبر بودند.
 
دیگر خلبان که در کابین عقب نشسته بود که از این اتفاق هیچ فیلم و عکسی نگرفتیم؛ چون کسی که فیلم می‌گیرد، به بازگشت امید دارد، اما ما اصلاً فکر نمی‌کردیم، برگردیم.
 
وی افزود: صبح قبل از عملیات، نگاهی به فرزندانم کردم و گمان کردم شاید آخرین دیدار باشد؛ در ذهنم پدر و مادرم بودند.
 
این تیزپرواز شجاع کشورمان یادآور شد: تک‌فرزند بودم و خواهرم را تازه از دست داده بودیم؛ دلم نمی‌خواست داغی دیگر بر دلشان بگذارم، اما برای انجام این مأموریت، کاملاً مصمم بودم.
نظرات بینندگان
captcha