سیمور هرش، روزنامه‌نگار کهنه‌کار تحقیقی نوشت: سخنرانی گیج‌کننده هفته گذشته رئیس‌جمهور دونالد ترامپ درباره آسیب‌پذیری‌های ادعایی در انتخابات فدرال آمریکا ــ که بخش زیادی از گفته‌های او نادرست بود ــ ریشه در نظرسنجی‌هایی داشت که به‌طور مستمر نشان داده‌اند حزب جمهوری‌خواه که او کنترل می‌کند، مجلس نمایندگان را با اختلاف زیادی از دست خواهد داد و در سنا نیز در معرض خطر قرار دارد؛ جایی که دموکرات‌ها ممکن است هم کرسی‌های خود را حفظ کنند و هم به اندازه‌ای کرسی به دست آورند که بتوانند به اکثریتی شکننده دست پیدا کنند. اگر دموکرات‌ها هر دو مجلس را تصاحب کنند، کنگره جدید به احتمال زیاد بلافاصله روند استیضاح او را دنبال خواهد کرد.

 

به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: البته چنین نیت‌هایی در این مرحله بیان نمی‌شوند، اما فضای سیاسی به‌شدت ملتهب شده است. سناتور جان آساف از جورجیا، که به دلیل پرسش‌های بی‌امانش از مقام‌های دولت و سخنرانی‌هایش درباره فساد ترامپ شناخته می‌شود، در یک نشست عمومی در جورجیا در آوریل ۲۰۲۵، در پاسخ به پرسشی درباره استیضاح، با احتیاط از پاسخ مستقیم طفره رفت. او پذیرفت که ترامپ بدون تردید معیارهای لازم برای استیضاح را برآورده کرده است، اما گفت: «تنها راه برای رسیدن به چیزی که می‌خواهید، داشتن اکثریت در مجلس نمایندگان است.»

 

اما درباره اینکه چه کسی مسئول کارزار انتخاباتی جمهوری‌خواهان است، مانند همیشه همه مسیرها به خود رئیس‌جمهور ختم می‌شود و کاخ سفید، همانند کارزارهای گذشته، روی برنامه فشرده‌ای از تجمع‌های انتخاباتی به رهبری ترامپ در ایالت‌های رقابتی که او همچنان در آن‌ها محبوبیت دارد، حساب باز کرده است.

 

برخی گزارش‌های رسانه‌ای گمانه‌زنی کرده‌اند که رهبران حزب می‌خواهند کارزار پاییز را بر تفاوت‌های میان برنامه‌های دو حزب متمرکز کنند، نه اینکه آن را به همه‌پرسی درباره موفقیت یا شکست ریاست‌جمهوری ترامپ تبدیل کنند. وب‌سایت آکسیوس این هفته گزارش داد که حزب جمهوری‌خواه و سوپرپک ترامپ بیش از ۵۳۰ میلیون دلار برای هزینه‌کرد در پاییز در اختیار دارند.

 

البته یک جنبه تاریک نیز وجود خواهد داشت. مرکز حقوقی کارزار انتخاباتی (Campaign Legal Center)، یک سازمان غیرانتفاعی که از اصلاح قوانین تأمین مالی انتخابات، حقوق رأی‌دهندگان و تقسیم‌بندی عادلانه حوزه‌های انتخاباتی حمایت می‌کند، دولت را متهم کرده است که «ضمانت‌هایی را که انتخابات ما را آزاد، عادلانه و امن نگه می‌دارند» تضعیف می‌کند.

 

این مرکز اخیراً اعلام کرده است که کاخ سفید تلاش‌های دولت فدرال برای تضمین چنین سازوکارهایی را معکوس کرده و از طریق اقداماتی مانند تلاش غیرقانونی برای تصرف برگه‌های رأی، دستگاه‌های رأی‌گیری و مواد انتخاباتی، دستکاری نقشه‌های انتخاباتی و هدف قرار دادن سازمان‌های حامی رأی‌دهندگان، در این مسیر حرکت کرده است.

 

در گزارشی که هفته گذشته منتشر شد، این مرکز هشدار داد: «باید با چشمانی کاملاً باز بدانیم که انتخابات میان‌دوره‌ای چگونه خواهد بود. ترامپ و متحدانش با تضعیف تدریجی اعتماد عمومی به روند انتخابات و قرار دادن افراد وفادار در دولت که می‌توانند نتایج مشروع را نادیده بگیرند، زمینه را برای براندازی‌های انتخاباتی آینده فراهم می‌کنند.»

 

به من گفته شده است که چهره کلیدی در داخل کاخ سفید، پس از رئیس‌جمهور، استیون میلر است؛ معمار افراطی سیاست‌های سخت‌گیرانه مهاجرتی دولت. مأموریت کنونی میلر جلوگیری از پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات سنا در چند ایالت رقابتی، از جمله آلاسکا، جورجیا، آیووا، مین، میشیگان، نیوهمپشایر، کارولینای شمالی، اوهایو و تگزاس است.

 

ترامپ می‌تواند مانند سخنرانی هفته گذشته خود، بارها درباره نفوذ چین و ضعف‌های زیرساخت انتخاباتی صحبت کند، اما میلر سازوکار سیستم را درک می‌کند و راه‌حل آن‌ها پیدا کردن موارد تقلب نیست؛ بلکه یافتن راه‌هایی برای منصرف کردن شمار کافی از شهروندان ــ عمدتاً اقلیت‌ها که معمولاً رأی‌دهندگان دموکرات هستند ــ از شرکت در انتخابات است. به زبان ساده‌تر، هدف آن‌ها ترساندن این افراد از رفتن به پای صندوق‌های رأی است.

 

من این موضوع را از منابع نزدیک به کارکنان ترامپ شنیده‌ام، اما شواهد عمومی فراوانی درباره برنامه‌ریزی و نیت کاخ سفید وجود دارد. در ۳۰ سپتامبر گذشته، در یک گردهمایی غیرمعمول با حضور ۸۰۰ ژنرال و دریاسالار آمریکایی در پایگاه تفنگداران دریایی در کوانتیکو، ویرجینیا، وزیر دفاع پیت هگست درباره حذف چیزی که آن را فرهنگ «ووک» در پنتاگون می‌نامید صحبت کرد. پس از او ترامپ سخنرانی کرد؛ او که آشکارا از نظرسنجی‌های منفی آگاه بود، پیشنهاد استفاده از شهرهای آمریکا به‌عنوان محل آموزش نیروهای فدرال برای مقابله با چیزی را داد که آن را «تهاجم از داخل» نامید.

 

نشانه دیگری از آنچه ممکن است در راه باشد، آوریل گذشته در جلسه کمیته نیروهای مسلح سنا مطرح شد. سناتور دموکرات الیزا اسلاتکین از میشیگان، مقام ارشد پیشین وزارت دفاع که سه دوره در عراق به‌عنوان تحلیلگر سازمان سیا خدمت کرده بود، از هگست پرسید که اگر رئیس‌جمهور دستور دهد، آیا او نیروهای نظامی یونیفرم‌پوش را در روز انتخابات به حوزه‌های رأی‌گیری اعزام خواهد کرد تا برگه‌های رأی و دستگاه‌های رأی‌گیری را ضبط کنند؟ هگست از پاسخ به این پرسش خودداری کرد و آن را یک «فرضیه تله‌ای» خواند.

 

اخیراً به من گفته شده است که مسئولان انتخاباتی کاخ سفید می‌دانند تصرف برگه‌های رأی از نظر سیاسی امکان‌پذیر نیست و اکنون در حال برنامه‌ریزی برای دستور اعزام نیروها به منظور حفاظت از حوزه‌های رأی‌گیری در ایالت‌های بسیار رقابتی هستند، با این امید که برخی رأی‌دهندگان از حضور در انتخابات منصرف شوند.

 

طرح کنونی، بنا بر این ادعا، شامل اختصاص واحدهایی از تفنگداران دریایی به مناطقی است که شمار زیادی از اقلیت‌ها در آن زندگی می‌کنند، به‌ویژه در ایالت‌هایی مانند تگزاس یا جورجیا. ایده این است که برخی لاتین‌تبارها و دیگر شهروندان رنگین‌پوست با دیدن سربازان آمریکایی بازگردند و رأی ندهند.

 

علاوه بر این، هگست ــ شاید در پاسخ به خواسته یا دستور رئیس‌جمهور ــ تلاش کرده است اقلیت‌ها و زنان را از رهبری نظامی کنار بگذارد. به نظر می‌رسد انگیزه‌ای سیاسی، که هیچ ارتباطی با توانایی رهبری ندارد، پشت کارزار کنونی علیه حضور اقلیت‌ها در رهبری پنتاگون وجود دارد.

 

فردی که اطلاعات دست‌اول سیاسی دارد به من گفت: «ترامپ باور دارد اگر بتواند کنترل آن را به دست بگیرد ــ با استفاده از تفنگداران دریایی نخبه ــ منصرف کردن حتی تعداد بسیار کمی از رأی‌دهندگان، اگر در حوزه‌های درست انجام شود، می‌تواند به یک نامزد جمهوری‌خواه کمک کند تا یک کرسی را حفظ کند یا کرسی‌ای را که در اختیار یک دموکرات است تصاحب کند.»

 

طنز تلخ لحظه سیاسی کنونی این است که در حالی که این راهبردهای نژادگرایانه در داخل دولت ترامپ شکل گرفته‌اند، تشکیلات حزب دموکرات از پیروزی‌های اخیر دموکرات‌های پیشرو در انتخابات نیویورک و دیگر مناطق، که بسیاری از آن‌ها تازه‌واردان عرصه سیاست هستند، شوکه شده است.

 

به من گفته شده است که بسیاری از اهداکنندگان ثروتمند و قدیمی حزب دموکرات در نیویورک و دیگر نقاط، از چرخش سیاسی حزب به سمت چپ و احتمال افزایش مالیات‌ها در صورت کنترل دموکرات‌ها بر کنگره در پاییز امسال نگران هستند. درخواست‌های دوباره نسل جوان برای تضمین بیمه درمانی همگانی، از سوی بسیاری از آمریکایی‌های ثروتمند با وحشت نگریسته می‌شود.

 

همه این‌ها مسائل عمیق و مشروعی هستند که باید در مرکز انتخابات بعدی کنگره و ریاست‌جمهوری قرار گیرند. اما در عوض، ما با رئیس‌جمهوری روبه‌رو هستیم که به‌طور فزاینده‌ای نامتعادل عمل می‌کند؛ جنگ‌های غیرضروری آغاز می‌کند، آمریکا را به سمت بحران‌های مالی کنونی و آینده سوق می‌دهد و تلاش می‌کند ارتش و تفنگداران دریایی آمریکا را به عوامل سیاسی تبدیل کند.

 

و در تمام این مدت، مقام‌های منتخب حزب او همچنان او را پذیرفته و مورد تمجید قرار داده‌اند.