ایسنا: مراسم تشییع حسین خواجه‌امیری (ایرج») صبح جمعه ۲۳ مردادماه از مقابل تالار وحدت در حال برگزاری است.

 

مراسم تشییع «ایرج» با حضور خانواده و جمعیت زیادی از دوستداران او و چهره‌های موسیقی همچون بیژن بیژنی، هوشنگ کامکار، علیرضا افتخاری، حسام‌الدین سراج، علی اصغر شاه زیدی و ..‌. از مقابل تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) در حال برگزاری است.

 

اجرای مراسم آیین تشییع ایرج خواجه امیری با سیدعباس سجادی است.

 

 

حمیدرضا نوربخش ـ خواننده و مدیرعامل خانه موسیقی ایران ـ در این مراسم ضمن تسلیت به خانواده و خاندان خواجه‌امیری، فرزندان او به‌ویژه احسان خواجه‌امیری و همه مردم ایران، گفت: ایرج خاطره چندین نسل است و چه ما بخواهیم و چه نخواهیم، چه من بگویم و چه نگویم، نمی‌شود ایرج را از تاریخ موسیقی و آواز این کشور جدا کرد. او یک پنجره بی‌نظیر و استثنایی خداداد بود که متر و معیار صدا بوده، هست و خواهد بود. نزدیک به نیم قرن، شاید هم کمی بیشتر، این مرد آواز خواند، ترانه خواند و حاصل کارش را به آرشیو و حافظه فرهنگی، هنری و موسیقیایی ایران تقدیم کرد.

 

نوربخش با اشاره به گفت‌وگوی مفصلی که سال‌ها پیش با ایرج داشته است، درباره ویژگی‌های آواز او اظهار کرد: در آن گفت‌وگو درباره نحوه رشد و نمو ایرج و اینکه چگونه وارد این عرصه شد صحبت کردم؛ موضوعی کمی متفاوت از زندگی‌نامه‌های معمول. از زوایای دیگری دریافتم که این مرد یک ژن بی‌نظیر و عجیب و استثنایی داشت. بدون اینکه معلم مستقیمی داشته باشد، با ذهن و ضمیر خودش و با نبوغ ویژه‌ای که روی آن تأکید دارم، از همه شنیده‌ها و دریافت‌هایش مجموعه‌ای را شکل داد و سبک و سیاق خودش را به وجود آورد. بعد که به تهران آمد، بزرگان بسیاری از جمله صبا را دید و توانست از خرمن وجود همه آنها خوشه بچیند و بشود ایرج.

 

نوربخش، آواز ایرج را متأثر از مکتب آواز اصفهان دانست و افزود: طبیعتاً سبک آوازخوانی ایرج متأثر از آوازخوانی اصفهان است؛ برای اینکه خودش متعلق به آن منطقه بود و از استاد بزرگ تاج اصفهانی و بزرگان دیگری که در آن خطه زیستند و بالیدند و آثار ارائه کردند، تأثیر گرفت. اما در نهایت سبک ویژه و یگانه خودش را تولید کرد.

 

مدیرعامل خانه موسیقی ایران ادامه داد: معمولاً وقتی یک آوازخوان شروع به خواندن می‌کند، در یک بستر زمانی رشد می‌کند، نزد استادانی می‌رود و سبک‌هایی را دنبال می‌کند تا به گفتمان و امضای خودش برسد. اما ایرج در جوانی و در عنفوان جوانی، سبک و سیاق خودش را در آوازخوانی پیدا کرد. خوشبختانه آوازهای بسیاری از ایشان باقی مانده و تا زمانی که ایران و تاریخ هست، ماندگار خواهد بود و از آنها بهره خواهند برد.

 

نوربخش در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به خاطره‌ای از محمدرضا شجریان درباره ایرج، گفت: بعضی وقت‌ها متأسفانه در فضای مجازی عده‌ای تلاش می‌کنند آواز را هم قطبی‌سازی کنند. وقتی بزرگی مثل روانشاد استاد محمدرضا شجریان درباره ایرج لقب «پهلوان» را به کار می‌برد، باید بدانیم این سخن از سر شناخت و بزرگواری بوده است.

 

او اضافه کرد: این خاطره را شاید بیش از ۴۰ سال پیش استاد شجریان برای من نقل کرد. می‌گفت تازه به رادیو آمده بودم و چند آواز خوانده بودم. پیشکسوتان و بزرگانی که آن روز بودند شاید خیلی به جوان‌ها اعتنا نداشتند. یک روز در حیاط رادیو ایستاده بودم که دیدم آقای ایرج از آن طرف می‌آیند. به سمت من آمدند و گفتند: «آقا، آقای شجریان شمایید؟» گفتم: «بله.» گفتند: «آقا، این آواز را از شما شنیدم، بسیار خوب، آفرین.» و کلی مرا تشویق کردند. این برای من خیلی امیدبخش بود.

 

نوربخش افزود: استاد شجریان همیشه این بزرگواری و بزرگ‌منشی ایرج را متذکر می‌شد. این خاطره را از زبان خود ایرج بزرگ هم شنیدم و حتماً همه شما هم در گفت‌وگویی که منتشر شده، شنیده‌اید. وقتی بزرگان با هم این‌چنین‌اند، ما دیگر نباید به خودمان اجازه بدهیم که بیاییم فضا را قطبی کنیم. اینها همه بزرگ‌اند؛ همه گل‌های جاودان، گل‌های رنگارنگ و طراوت‌بخش بوستان آواز ایران‌اند. همه عزیزند، همه بزرگ‌اند و همه را باید پاس بداریم و از این قطبی‌سازی‌ها پرهیز کنیم.

 

نوربخش در پایان گفت: روح بلند استاد ایرج عزیز در بهترین جا، نظاره‌گر ماست. برای او رحمت و رضوان طلب می‌کنیم. قرین رحمت و رضوان خداوندی باد و مجدداً به خانواده عزیز و ارجمند خواجه‌امیری تسلیت و تعزیت عرض می‌کنم.

 

 

علیرضا افتخاری سپس، خاطره‌ای از دوران کودکی خود و از تأثیر عمیق ایرج بر مسیر هنری‌اش تعریف کرد و گفت: در سن ۱۰ ـ ۱۲ سالگی، روزی روزگاری در رهگذری دیدم پرده‌ای زده بودند که روی آن نوشته بود استاد ایرج به‌زودی در این مکان در اصفهان اجرا خواهند داشت. من شاید یک ماه تمام مدرسه را ترک کردم و دم آن محل، در کوچه سپاهان، ایستادم که اگر قرار است ایشان را زیارت کنم، همان‌جا زیارت کنم. البته استاد آن زمان تشریف نیاوردند و من ایشان را در مکان دیگری زیارت کردم، اما آن عشق از همان کودکی در من شکل گرفت.

 

افتخاری با اشاره به علاقه خود به صدای ایرج بیان کرد: عاشق استاد ایرج بودم. سعی نمی‌کردم شبیه او بخوانم، اما این صدا بود؛ چاره‌ای نداشتم. وقتی می‌خواندم، گویی یکی از شاگردان کوچک ایرج می‌خواند و همان‌طور هم شد.

 

افتخاری سپس با اشاره به جایگاه ایرج در موسیقی ایران گفت: الان وقتش است که صدای ایرج از رادیو پخش شود؛ صدای استادمان پخش شود. اگر نشود صدای چه کسی پخش شود؟ تنها چیزی که به انسان روحیه می‌دهد، روحیه، روحیه، روحیه است. نگاه‌های زیبا و برنامه‌های زیبا خوب است، اما حیف نیست که صدای استادمان پخش نشود؟

 

او خطاب به مسئولان و حاضران اظهار کرد: زمانی را تعیین بفرمایید، صدای استادمان پخش شود. به افتخار آنهایی که کمک می‌کنند این فضا ایجاد شود، دستی بزنیم. امیدوارم چنین شود و ما روحیه بگیریم؛ حداقل از صدای استاد [روحیه] بگیریم. ما که سفره بی‌کران استاد بودیم و هستیم. بهتر نیست صدای استاد پخش شود؟ حقش است که پخش شود.

 

ایرج، ظهر روز چهارشنبه ۲۱ مردادماه پس از مدتی بستری در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان و در سن ۹۴ سالگی درگذشت.

 

او با چند دهه فعالیت در عرصه موسیقی و آواز ایرانی، از چهره‌های شناخته‌شده موسیقی ایران بود و در طول فعالیت هنری خود آثار و اجراهای متعددی را در رادیو، برنامه «گل‌ها» و سینما ارائه کرد.