واشنگتن پست نوشت: در مقاطع مختلف طی دهه گذشته، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، ایالات متحده، بریتانیا و اسرائیل حملات هوایی سنگینی را علیه انصارالله یمن انجام دادهاند، اما نتیجه تنها این بوده که آنها را قویتر از قبل دیدهاند.
به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: اکنون که نیروهای انصارالله در حال پیشروی به سوی یک گلوگاه حیاتی دریایی هستند و با حمله به تأسیسات نفتی عربستان، بازارهای جهانی را متزلزل کردهاند، تقریباً هیچ اقدام جدیدی برای متوقف کردن آنها باقی نمانده است که قبلاً امتحان نشده باشد.
دلیل این امر آن است که نیروهای انصارالله در سرزمینی وسیع و کوهستانی فعالیت میکنند؛ جایی که میتوانند نیروها و زیرساختهای نظامی خود را پراکنده کنند و در عین حال، زیرساختهای مهم نفتی و مسیرهای کلیدی تجاری را تهدید کنند. به گفته کارشناسان سازمان ملل و دیگر ناظران، ایران و متحدانش در لبنان و عراق، تخصص، آموزش و تسلیحات پیشرفته را در اختیار انصارالله قرار میدهند و ایدئولوژی سختگیرانه خود انصارالله بقیه کار را انجام میدهد.
مایکل نایتس، که نوشتههای زیادی درباره انصارالله دارد و اکنون مدیر تحقیقات در مؤسسه مشاوره استراتژیک «هورایزن اینگیج» مستقر در نیویورک است، میگوید: «آنها متعهدترین، ایدئولوژیکترین و تهاجمیترین نیروهای منطقهای طرفدار ایران هستند.»
او میافزاید: «آنها با سرعتی باورنکردنی توسعه یافتهاند. آنچه حزبالله لبنان برای توسعهاش ۲۰ سال زمان صرف کرد، حوثیها در پنج سال به آن دست یافتند.»
نیروهای انصارالله زرادخانه وسیعی از موشکهای بالستیک، موشکهای کروز و پهپادها دارند - که بسیاری از آنها شبیه مدلهای ایرانی است - و میتوانند تمام کشورهای حوزه خلیج فارس و همچنین اسرائیل را هدف قرار دهند. آنها همچنین از موشکهای ضدکشتی پیشرفته و پهپادهای دریایی برای حمله به شناورها در دریای سرخ استفاده کردهاند که مسیر تجاری حیاتی را تهدید میکند.
گزارش سازمان ملل میگوید نیروهای انصارالله تا سال ۲۰۲۴، حدود ۳۵۰ هزار جنگجو جذب کردهاند؛ این رقم نسبت به سال ۲۰۱۵، زمانی که عربستان سعودی در جنگ داخلی یمن علیه انصارالله مداخله کرد و محاصره دریایی اعمال نمود، تنها ۳۰ هزار نفر بود.
نیروهای انصارالله میتوانند از پهپادها و موشکهای نسبتاً ارزانقیمت برای هدف قرار دادن زیرساختهای نفتی و دیگر تأسیسات در آن سوی مرز عربستان سعودی و همچنین نفتکشهای ساحلی استفاده کنند. آنها میتوانند بخش زیادی از تسلیحات خود را به صورت داخلی تولید کنند و گمانهزنیهایی وجود دارد که آنها ممکن است از هوش مصنوعی برای ساخت موشکهای بهتر استفاده کنند.
عربستان سعودی از مجموعهای از سلاحهای تأمینشده توسط ایالات متحده، از جمله هواپیماهای پیشرفته و همچنین سیستمهای دفاع موشکی که در اوج جنگ در بهار گذشته علیه ایران استفاده شد، برخوردار است.
اما با توجه به فشار بر ذخایر رهگیرهای گرانقیمت، مشخص نیست که عربستان تا چه زمانی میتواند از حملات دفاع کند.
حملات هوایی تأثیر محدودی داشتهاند
عربستان سعودی در اوایل سال ۲۰۱۵، پس از آنکه نیروهای انصارالله بخشهای زیادی از شمال و مرکز یمن، از جمله صنعا (پایتخت) را از دولت یمن گرفتند، وارد جنگ علیه انصارالله شد.
طی هفت سال بعد، عربستان سعودی امواجی از حملات هوایی را علیه انصارالله انجام داد که اغلب منجر به مرگ غیرنظامیان شد. نیروهای دولتی یمن و جداییطلبان جنوبی تلاش کردند نیروهای انصارالله را به عقب برانند، اما خطوط نبرد تا پیش از آتشبس سال ۲۰۲۲ تغییر چندانی نکرد.
سال بعد، پس از آغاز جنگ در غزه، نیروهای انصارالله شروع به حمله به کشتیرانی در دریای سرخ کردند؛ اقدامی که آن را محاصره اسرائیل نامیدند. ایالات متحده و بریتانیا از ژانویه ۲۰۲۴ موجی از حملات را علیه نیروهای انصارالله آغاز کردند.
سال بعد، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، دستور تشدید عملیات هوایی را صادر کرد. یک مقام نظامی آمریکا در آن زمان به آسوشیتدپرس گفت که حدود ۲۰۰۰ مهمات بر روی بیش از ۱۰۰۰ هدف ریخته شده است.
هزینه مهمات مصرفی آمریکا بهتنهایی به بیش از ۷۵۰ میلیون دلار رسید، در حالی که نیروهای انصارالله هفت پهپاد آمریکایی «امکیو-۹ ریپر» (MQ-9 Reaper) را که قیمت هر کدام بیش از ۳۰ میلیون دلار بود، منهدم کردند. همچنین یک جنگنده اف/ای-۱۸ (F/A-18) به ارزش بیش از ۶۰ میلیون دلار از روی عرشه ناو هواپیمابر به دریا افتاد.
پس از هفتهها حملات آمریکا، نیروهای انصارالله توافق کردند که به کشتیهای آمریکایی حمله نکنند. اما آنها به هدف قرار دادن اسرائیل ادامه دادند که اسرائیل نیز اواخر سال ۲۰۲۵ با حملات خود پاسخ داد.
نیروهای انصارالله در چند ماه اول جنگ ایران، عمدتاً در حاشیه ماندند، اما در ماه ژوئیه، حملات به عربستان سعودی را از سر گرفتند و محاصره کشتیرانی سعودی را اعلام کردند.
هرگونه شکست پایدار نیازمند نیروی زمینی است
همانطور که درگیریهای اخیر نشان داده است، قدرت هوایی بهندرت بدون نیروهای زمینی که بتوانند پس از حملات پیشروی کنند و کنترل مناطق را در دست بگیرند، مؤثر است.
در مورد یمن، نیروهای زمینیِ مخالف انصارالله به شدت دچار تفرقه هستند و همین ژانویه گذشته با یکدیگر جنگیدند. آنها شامل نیروهای وفادار به دولتِ تحت حمایت سعودی و جداییطلبان جنوبی مورد حمایت امارات متحده عربی هستند؛ اماراتی که گاهی رقیب سعودیها محسوب میشود و در سال ۲۰۱۹ از یمن عقبنشینی کرد.
توماس جونو، استاد روابط بینالملل در دانشگاه اتاوا که در امور ایران و یمن تخصص دارد، میگوید: «نیمی از داستان حمایت ایران است و این بسیار مهم است... اما نیمه دیگر داستان، ضعفِ مخالفان آنهاست.»
او میافزاید: «دولت یمن (که از نظر بینالمللی به رسمیت شناخته شده) تکهتکه، ضعیف، متفرق و فاسد است و نیروهای انصارالله بهطور سیستماتیک توانستهاند از این وضعیت بهرهبرداری کنند.»
در هفتههای اخیر، نیروهای ضد حوثی با پیشروی انصارالله به سمت «بابالمندب» — تنگه باریک میان دریای سرخ و خلیج عدن — از یک موضع به موضع دیگر عقبنشینی کردهاند.
سعودیها به نظر میرسد تمایلی به ورود به یک جنگ تمامعیار دیگر با انصارالله ندارند. یک عملیات زمینی مستلزم نبردهای طولانی و تلفات بالا خواهد بود. ایالات متحده نیز که همچنان درگیر مسئله ایران است، به نظر میرسد مایل است از این معرکه دور بماند. پیمان دفاع متقابل عربستان با ترکیه و پاکستان که ماه گذشته امضا شد، هنوز فعال نشده است.
گزینههای دیپلماتیک نیز محدود هستند. نیروهای انصارالله خواستار رفع محاصره توسط عربستان سعودی هستند، که این اقدام به معنای پذیرش شکست در جنگ طولانیمدت است.
جونو میگوید: «تا زمانی که تنشهای آمریکا و ایران حل نشود، پیشرفت قابلتوجهی بین عربستان و ایران حاصل نخواهد شد. نیروهای انصارالله در حال حاضر در وضعیت بسیار سرسختانهای هستند و مطلقاً آماده دادن هیچگونه امتیازی نیستند.»
