پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : نیویورکتایمز نوشت: از زمانی که تئودور روزولت در سال ۱۹۰۳ به دره یوسمیتی در کالیفرنیا رفت و پس از آن سیاستی گسترده برای حفاظت از طبیعت در پیش گرفت، رؤسای جمهور هر دو حزب ارزش زیادی برای پارکهای ملی کشور قائل بودهاند.
به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب امده است: مردم آمریکا نیز همینطور. نظرسنجیها نشان میدهد آمریکاییها از طیفهای مختلف و با گرایشهای سیاسی گوناگون، بهطور گسترده پارکهای ملی را دوست دارند.
اما دولت ترامپ، ۴۳۳ مکان تحت مدیریت «سرویس پارکهای ملی» را با تغییر مسیر بودجه و کارکنان به سمت پروژههای مورد علاقه رئیسجمهور در واشنگتن، کاهش شدید شمار کارکنان در سراسر کشور و حذف نمایشگاههایی که به گفته دولت «بهطور نامناسبی آمریکاییها را تحقیر میکنند»، دستخوش آشفتگی کرده است.
برخی اقدامات، مانند قرار دادن تصویر ترامپ روی برخی مجوزهای ورود به پارکها، عمدتاً جنبه نمادین داشتهاند. اما اقدامات دیگر زندگی کارکنان سرویس پارکها را بهشدت تحت تأثیر قرار داده و تجربه برخی از صدها میلیون نفری را که هر سال از پارکهای ملی بازدید میکنند، مختل کرده است.
این تغییرات یکی پس از دیگری اعمال شدهاند و همهچیز را تحت تأثیر قرار دادهاند؛ از سواحل صخرهای پارک ملی آکیدیا در ایالت مین گرفته تا بیابان مرتفع پارک ملی جاشوا تری در کالیفرنیا.
اوایل سال گذشته، دولت ترامپ کاهش شدیدی در نیروی کار سرویس پارکهای ملی آغاز کرد؛ بهگونهای که دستکم ۲۰ درصد پارکها با کمبود جدی نیرو مواجه شدند.
بهار امسال نیز دولت دستکم ۶۷ میلیون دلار از درآمد حاصل از هزینههای ورودی پارکها را برای تأمین مالی پروژههای مورد علاقه ترامپ در واشنگتن، از جمله تعمیرات ناموفق استخر بازتابی یادبود لینکلن، اختصاص داد.
در نتیجه، بر اساس اسناد دولتی که نیویورکتایمز بررسی کرده است، ممکن است صدها پروژه تعمیر و ارتقا در سراسر کشور امسال بدون بودجه بمانند.
موضوع بحثبرانگیز دیگر، پیشنهاد واگذاری قطعه کوچکی از زمین در پارک ملی یوسمیتی، یکی از ارزشمندترین مناطق این مجموعه، به یک توسعهدهنده خصوصی است. این هفته، ائتلافی دوحزبی متشکل از ۱۵۳ قانونگذار متعهد شد مانع این مبادله زمین شود و اعلام کرد: «زمینهای عمومی باید در دست عموم باقی بمانند.»
دن وِنک، که پس از نزدیک به ۴۳ سال فعالیت در سرویس پارکها از سمت سرپرست پارک ملی یلوستون بازنشسته شده است، گفت: «هر یک از این تغییرات بهتنهایی میتواند فاجعهبار باشد، بهویژه وقتی صحبت از نیروی انسانی و بودجه است. وقتی دولت بعدی، چه جمهوریخواه و چه دموکرات، روی کار بیاید، ممکن است بودجه دوباره برقرار شود، اما بازسازی [آنچه از دست رفته] فوقالعاده دشوار خواهد بود.»
فران پی. مینلا، که در دوران ریاستجمهوری جورج دبلیو. بوش ریاست سرویس پارکهای ملی را بر عهده داشت، گفت ممکن است ترامپ ارزش پارکها برای مردم و اقتصاد را درک نکند.
او گفت: «ما باید راه بهتری برای بیان این موضوع پیدا کنیم تا او درک کند این پارکها برای نسل فعلی و نسلهای آینده وجود دارند و بخشی از مسئولیت او این است که اطمینان حاصل کند این وضعیت حفظ میشود.» مینلا جمهوریخواه است.
مشخص نیست ترامپ تاکنون، چه در دوران ریاستجمهوری و چه بهعنوان یک شهروند عادی، از پارک ملی بازدید کرده باشد؛ حضور او در فضای باز معمولاً به زمین گلف محدود میشود.
تیلور راجرز، سخنگوی کاخ سفید، حاضر نشد بگوید آیا ترامپ به پارکی رفته است یا نه، اما گفت او «پارکهای ملی ما را دوست دارد و شخصاً متعهد است که آنها را عالی نگه دارد.»
شارلوت تیلور، سخنگوی وزارت کشور که بر سرویس پارکهای ملی نظارت دارد، در ایمیلی گفت این سازمان «همچنان بر مأموریت دیرینه خود متمرکز است: حفاظت از منابع طبیعی و فرهنگی آمریکا، روایت دقیق تاریخ کشور و استقبال از بازدیدکنندگان در این مکانهای خارقالعاده.»
سناتور استیو دینز، جمهوریخواه ایالت مونتانا که ریاست یک کمیته فرعی در زمینه پارکهای ملی را بر عهده دارد، در مصاحبهای گفت ترامپ «حامی فوقالعاده پارکها بوده است.»
او گزارشهای مربوط به مشکلات بودجه و نیروی انسانی در پارکها را «ترساندن مردم» از سوی منتقدان رئیسجمهور در آستانه انتخابات میاندورهای دانست.
دینز گفت: «همیشه جا برای بهبود وجود دارد، اما فکر میکنم بخشی از این مسائل صرفاً به این دلیل مطرح میشود که فصل سیاسی است.»
جابهجایی بودجه
ترامپ همانطور که تلاش کرد بر نمای ساختمان مرکز کندی نیز اثر خود را بگذارد، در پارکها و بناهای یادبود پایتخت نیز ردپای خود را بر جای گذاشته است.
در یکی از نمونههای پرزرقوبرق، دولت قراردادی بدون برگزاری مناقصه برای پوشاندن چهار مجسمه نزدیک «نشنال مال» با ورق طلای ۲۳٫۷۵ عیار پیش از دویستوپنجاهمین سالگرد استقلال آمریکا اعطا کرد.
دولت همچنین ۹ فواره تزئینی در واشنگتن را که سالها خشک بودند، تعمیر کرد.
این اقدامات زیباسازی، بخشی از پول را از پروژههای فوریتر در نقاط دیگر منحرف کرد.
بر اساس اسناد دولتی که نیویورکتایمز بررسی کرده است، در حالی که دولت مکانهای متعلق به واشنگتن را به فهرست اولویتهای کاخ سفید اضافه کرد، حدود ۱۵۰۰ پروژه دیگر در بیش از ۲۰۰ مکان در سراسر کشور را در فهرست جداگانهای با عنوان «اولویت پایین» قرار داد.
بسیاری از این پروژهها امسال تأیید شده بودند، اما به گفته دو کارمند سابق سرویس پارکها که به دلیل نگرانی از اقدامات تلافیجویانه نخواستند نامشان فاش شود، اکنون ممکن است بیشتر آنها تا پایان سال مالی، یعنی ۳۰ سپتامبر، تأمین مالی نشوند.
در پارک ملی بیگبند در تگزاس، جایی که دولت قصد دارد با وجود مخالفت رهبران محلی دیوار مرزی احداث کند، پروژهای برای پرداخت هزینه «آبرسانها» جهت تأمین آب آشامیدنی بازدیدکنندگان متوقف شده است.
پروژه متوقفشده دیگری قرار بود باتریهای عظیمی را که برق تولیدشده از پنلهای خورشیدی را ذخیره میکنند، در «بنای یادبود ملی نچرال بریجز» در یوتا تعویض کند. این برق بخشی از نیاز کارکنان و بازدیدکنندگان را تأمین میکند.
در اسناد آمده است:
«این باتریها بخش حیاتی زیرساخت تأسیسات پارک هستند و تکمیل نشدن پروژه بر سلامت و ایمنی جانی و همچنین توانایی باز نگه داشتن پارک و ادامه فعالیت آن برای بازدیدکنندگان تأثیر خواهد گذاشت.»
امیلی تامپسون، مدیر اجرایی «ائتلاف برای حفاظت از پارکهای ملی آمریکا»، یک گروه مدافع حقوق کارکنان فعلی و سابق پارکها، گفت دولت باید به جای این اقدامات به انباشت ۲۴ میلیارد دلاری پروژههای تعمیر و نگهداری به تعویقافتاده در سراسر کشور رسیدگی کند.
تامپسون گفت: «در حالی که فوارهها زیبا به نظر میرسند و طلاکاری دوباره مجسمهها ارزشهایی دارد، آیا واقعاً این کارها مهمتر از برخی نیازهای بسیار جدی دیگر در سراسر مجموعه پارکها هستند؟»
اما استیو کولمن، مدیر اجرایی سازمان غیرانتفاعی «پارکها و مردم واشنگتن» که بر پارکهای شهری تمرکز دارد، از ورود بودجه فدرال بیشتر به پایتخت استقبال کرد.
او گفت بسیاری از مکانهای متعلق به دولت فدرال در منطقه کلمبیا معمولاً به دلیل نداشتن نماینده دارای حق رأی در کنگره، مورد کمتوجهی قرار میگیرند.
کولمن گفت: «خندهدار است، چون درباره روشهایی که این دولت ترامپ به پارکهای ما حمله میکند، انتقادات زیادی داریم، اما حتی یک ساعت خراب هم روزی دو بار زمان درست را نشان میدهد. این موضوع که کشور از پایتخت حمایت کند، مدتهاست به تعویق افتاده است. اگر به کشورهای دیگر نگاه کنید، آنها واقعاً روی پایتختهایشان سرمایهگذاری میکنند.»
علاوه بر بودجه، سرویس پارکهای ملی امسال بیش از هزار کارمند را از مناطق مختلف کشور به واشنگتن اعزام کرد. بر اساس اسناد دولتی که تایمز بررسی کرده است، این کارکنان معمولاً برای دو تا سه هفته در پایتخت میماندند تا در رویدادهای مرتبط با دویستوپنجاهمین سالگرد استقلال کمک کنند. حدود ۴۰ نفر از آنها همچنان در این ماه در واشنگتن حضور دارند.
سیاست در پارکها
بحث و مناقشه درباره سرویس پارکهای ملی موضوع تازهای نیست. در دوران دولت جورج دبلیو. بوش، این سازمان به ترویج محتوای مذهبی یا محافظهکارانه در پارکها متهم شده بود؛ از جمله نصب لوحهایی حاوی آیات کتاب مقدس در گرند کنیون.
اما مینلا، که در آن زمان رئیس سرویس پارکهای ملی بود، گفت دولت ترامپ بسیار فراتر رفته است. او به دستور ترامپ برای حذف یا اصلاح نمایشگاههایی اشاره کرد که به گفته او «بهطور نامناسبی آمریکاییها را تحقیر میکنند».
برای اجرای این دستور، کارکنان سرویس پارکها یک نمایشگاه درباره بردهداری در «پارک ملی تاریخی استقلال» در فیلادلفیا، تابلویی درباره تغییرات اقلیمی در فورت سامتر در کارولینای جنوبی و تابلویی درباره مردم بومی در پارک ملی آکیدیا در ایالت مین را جمعآوری کردند.
مینلا گفت: «پارکهای ما تاریخ این کشور را روایت میکنند. ممکن است این تاریخ را دوست نداشته باشید، اما این تاریخ است و بنابراین باید داستان آنچه واقعاً رخ داده را روایت کنید، نه اینکه وارد شوید و آن را ویرایش کنید.»
راجرز، سخنگوی کاخ سفید، گفت ترامپ «به روایت افراطی چپ و رسانهها که تاریخ کشورمان را به شکلی تفرقهافکنانه و نادرست توصیف میکرد و به پارکها و موزههای ملی نفوذ کرده بود، پایان داده است.»
در اقدام بحثبرانگیز دیگری، سرویس پارکهای ملی دستکم ۲۵ میلیون دلار از توافقهای پیشنهادی با سازمانهای بیرونی را لغو کرد؛ از جمله تقریباً ۱۳ میلیون دلار توافق با «مؤسسه گریت بیسین»، یک گروه غیرانتفاعی حفاظت از محیط زیست.
این موضوع بر اساس اسنادی است که تایمز بررسی کرده و نخستین بار واشنگتنپست آن را گزارش داده است.
برخی از توافقهای لغوشده قرار بود از برنامههایی برای کاهش خطر آتشسوزیهای طبیعی و حذف جوندگان ناقل ویروس هانتا در پارک ملی جاشوا تری در کالیفرنیا حمایت کنند.
برخی دیگر نیز قرار بود به سرویس پارکها در پژوهش درباره کاهش بیسابقه سطح آب دریاچه پاول، یکی از بزرگترین مخازن آب کشور، و مقابله با پیامدهای آن کمک کنند. این دریاچه در محدوده «منطقه تفریحی ملی گلن کنیون» در مرز ایالتهای یوتا و آریزونا قرار دارد.
پیتر وودراف، مدیرعامل مؤسسه گریت بیسین، گفت تنها از طریق پیامی دو جملهای که کارکنان پارکهای طرف قرارداد به همکارانشان منتقل کرده بودند، از لغو این توافقها مطلع شده است.
در این پیام آمده بود که درخواستهای تأمین مالی به دلیل «تغییر در اولویتهای دولت» رد شدهاند.
