پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : نیویورک تایمز نوشت: نماینده دموکرات نیویورک در گفتوگویی گسترده، جزئیترین تصویر تاکنون از نحوه فکر کردن خود درباره احتمال نامزدی برای ریاستجمهوری ارائه کرد.
الکساندریا اوکاسیو-کورتز، نماینده نیویورک، برای سال ۲۰۲۸ چند انتخاب پیش رو دارد: حفظ کرسی خود در مجلس نمایندگان، نامزدی برای سنا یا ورود به رقابت ریاستجمهوری.
الکساندریا اوکاسیو-کورتز گفته است تصمیمگیری درباره اینکه آیا در انتخابات ریاستجمهوری نامزد شود یا نه را پس از انتخابات میاندورهای بررسی خواهد کرد. اما بهوضوح مشخص است که این تصمیم از همین حالا ذهن او را به خود مشغول کرده است.
اوکاسیو-کورتز در گفتوگویی با نیویورکتایمز از محاسبات انتخاباتیای که انجام میدهد و «حسابوکتاب» ذهنی خود در آستانه بزرگترین دوراهی دوران سیاسیاش پرده برداشت.
جنسیت او. قومیتش. شانس انتخاباتیاش. تخمکهایش. جنبش سیاسیاش. فرصت پیشرویش.
او گفت: «برخی استدلال میکنند که این یک پنجره سیاسی بسیار منحصربهفرد است و اغلب در سیاست فقط یک فرصت نصیب شما میشود. و شما هیچوقت کاملاً آماده نیستید ـ و در واقع در زندگی بهطور کلی، زندگی منتظر نمیماند تا شما برای اتفاقات آماده باشید. گاهی زندگی شرایط را برای شما آماده میکند.»
اوکاسیو-کورتز، ۳۶ ساله، جوانترین زنی است که تاکنون به کنگره آمریکا راه یافته و اکنون هشتمین سال حضور خود در نمایندگی بخشهایی از برانکس و کوئینز را سپری میکند.
او میتواند به سادگی به پیروزی در انتخابات مجدد ادامه دهد. اما در سال ۲۰۲۸، دو گزینه دیگر نیز دارد: نامزدی برای ریاستجمهوری یا تلاش برای تصاحب کرسی سنای نیویورک که اکنون در اختیار چاک شومر است.
او گفت: «هر یک از این موارد، چیزی است که در حال بررسی آن هستم.»
اوکاسیو-کورتز با صراحتی کمسابقه درباره مزایا و معایب نامزدی ریاستجمهوری صحبت کرد؛ سخنانش بیشتر شبیه جستوجوی پاسخ بود تا یک محاسبه استراتژیک، گویی پاسخ درست جایی در نزدیکی او قرار داشت.
او در مقاطعی مانند یک کارشناس سیاسی درباره نامزدی احتمالی خودش اظهارنظر میکرد و از سوی دیگر، نگرانیهای بیپرده زنی را بیان میکرد که اخیراً در اینستاگرام درباره روند درمانهای باروری خود برای احتمال بارداری در آینده صحبت کرده بود.
او درباره نامزدی برای کاخ سفید گفت: «من از جنبه شخصی به آن فکر میکنم. من ۳۶ سالهام و بهزودی ۳۷ ساله میشوم ـ و این برای زندگی من چه معنایی دارد.»
او ادامه داد: «کاملاً صادقانه بگویم، به هویتم فکر میکنم. سادهلوح نیستم که متوجه نباشم ما در دورهای تحت یک دولت بسیار واپسگرا زندگی میکنیم و من اتفاقاً یک زن هستم و اتفاقاً لاتینتبار هستم. و میدانم درباره شانس انتخاباتی صحبتهای زیادی وجود دارد و من از روبهرو شدن با این واقعیتها طفره نمیروم.»
اوکاسیو-کورتز بهعنوان یک چهره بیرون از ساختار قدرت و متعلق به جناح چپ وارد کنگره شد و همچنان یکی از مترقیترین صداهای حزب دموکرات است. برخی استراتژیستهای حزب از دموکراتها میخواهند به سمت میانه حرکت کنند. اما اوکاسیو-کورتز از «برای نخستین بار اوج گرفتن» چهرههای مترقی مانند عبدال السید در میشیگان دلگرم شده است؛ کسی که در انتخابات مقدماتی امسال سنا، نامزدهای برخوردار از حمایت مالی کلان را شکست داد.
او گفت: «من بهشدت از فساد در نظام سیاسیمان هراس دارم.»
او این سخنان را هفته گذشته در حالی تلفنی مطرح کرد که در آپارتمانش در واشنگتن دوران بهبودی از کووید را میگذراند. او برای گفتوگو درباره سفر قریبالوقوعش به مناطق شمالی ایالت نیویورک و انتقال منابع مالی برای کمک به دموکراتهای ایالت زادگاهش تماس گرفته بود.
اما در نهایت درباره مسائل بسیار بیشتری صحبت کرد.
«همه اجازه دارند درباره این موضوع حرف بزنند، اما من نه؟»
اوکاسیو-کورتز میداند که مطرح کردن نقش نژاد و جنسیت در سیاست میتواند موضوعی نامحبوب و حتی ناخوشایند باشد.
او گفت: «اغلب حتی در مطرح کردن این موضوع تردید دارم، چون مردم بعد از آن صرفاً آن را بهانه یا شکایت تلقی میکنند.»
اما او تصمیم گرفته است به هر حال درباره آن صحبت کند.
او درباره نامزدی برای ریاستجمهوری بهعنوان یک زن گفت: «اگر از من درباره چیزهایی که در تصمیمگیریام لحاظ میکنم سؤال میکنید، طبیعتاً این هم بخشی از چیزهایی است که در نظر میگیرم. خندهدار است، چون انگار همه اجازه دارند درباره آن حرف بزنند، اما من نه؟»
او شکاف جنسیتی را یک واقعیت در سیاست انتخاباتی آمریکا توصیف کرد: به گفته او، حدود ۲۷ درصد اعضای کنگره زن هستند، در حالی که صفر درصد رؤسایجمهور گذشته زن بودهاند.
موضوع فقط این نیست که یک ویدئوی پنجثانیهای از او در حال مرتب کردن موهایش در برانکس در سال جاری، بیش از ۲۵ میلیون بازدید در شبکه اجتماعی ایکس به دست آورد و موجی از پاسخهای جنسی و جنسیتزده را به دنبال داشت ـ چیزی که خودش آن را «یکی از بیپردهترین و آشکارترین شکلهای آن» توصیف کرد.
به گفته او، مسئله نحوه «بحث کردن، برخورد کردن و پوشش دادن» سیاستمداران زن بهطور کلی است.
او گفت: «چیزی که در فرهنگ سیاسی ما بسیار عجیب است این است که به دلایلی، وقتی این موضوع را مطرح میکنید، مردم واقعاً از کوره در میروند. آنها صرفاً با اشاره به اینکه جنسیت میتواند نقشی داشته باشد، بهشدت حالت تدافعی میگیرند.»
او روشن کرد که این مسئله «مستقل از ایدئولوژی» است.
او گفت: «من این را بهشدت تجربه میکنم؛ هم از سوی راست و هم از سوی چپ.»
شکست دو زنی که تنها زنان تاریخ حزب دموکرات هستند که توانستهاند نامزدی این حزب برای ریاستجمهوری را به دست آورند، یعنی هیلاری کلینتون و کامالا هریس، برای اوکاسیو-کورتز بسیار مهم است.
او گفت: «ممکن است مرتبط باشد یا نباشد، اما من کاملاً با دلشکستگیای که مردم در مورد آن احساس میکنند و صادقانه بگویم با نحوه رفتار با آن زنان همدلی میکنم.»
او گفت درباره این مسئله با کامالا هریس، که خودش نیز در حال بررسی نامزدی در سال ۲۰۲۸ است، گفتوگو کرده، اما حاضر نشد جزئیات گفتوگوهای خصوصیشان را بیان کند.
اوکاسیو-کورتز گفت: «این کشور هرگز یک رئیسجمهور زن انتخاب نکرده است. چرا وانمود میکنیم که این موضوع هیچ نقشی ندارد؟» و خندید. «این بدان معنا نیست که چنین چیزی غیرممکن است، اما اینکه وانمود کنیم این موضوع هیچگاه در هیچ چیزی عامل مؤثری نیست، واقعاً نوعی انکار واقعیت است.»
تمایل اندک به «ملاحظه دیگران»
افراد معدودی در سیاست آمریکا میتوانند به اندازه اوکاسیو-کورتز توجه عمومی را به خود جلب کنند.
ماجرای فریز کردن تخمکهای او به یک بحث ملی درباره باروری منجر شد. همچنین اظهارنظر غیررسمی او در شبکه ABC News با این مضمون که «وُکِی که بود، دیوانه بود»، هزاران تحلیل و بحث درباره دیدگاه او و تحول حزبش به راه انداخت.
با وجود گستردگی نفوذ رسانهای او، واقعیت این است که در تاریخ مدرن آمریکا هیچ عضو مجلس نمایندگان مستقیماً به ریاستجمهوری نرسیده است. تعداد کمی نیز درس قابلتطبیقی از انتخاب جیمز ای. گارفیلد در سال ۱۸۸۰ میبینند.
حتی اگر او یکی از فعالترین اعضای مجلس نمایندگان در زمینه جمعآوری کمکهای مالی باشد، تلاش احتمالی او برای جهش مستقیم به کاخ سفید اساساً اقدامی بیسابقه خواهد بود.
کرسی سنای نیویورک میتواند جایگزین جذابی باشد.
اوکاسیو-کورتز که در سال ۲۰۱۸ با شکست دادن یک رهبر قدرتمند دموکرات در انتخابات مقدماتی، کرسی خود در مجلس نمایندگان را به دست آورد، احتمال رقابت با شومر را رد نکرد؛ حتی اگر شومر به دموکراتها کمک کند تا در انتخابات میاندورهای اکثریت سنا را به دست آورند.
او درباره این احتمال که اکثریت دموکرات در سنا بتواند گزینههای او برای سال ۲۰۲۸ را پیچیدهتر کند، گفت: «صادقانه بگویم، این بهترین مشکلی است که میتوانستیم بهعنوان یک کشور داشته باشیم.»
او افزود: «ما سخت تلاش میکنیم تا چنین مشکلی داشته باشیم و وقتی به آن پل برسم، از آن عبور خواهم کرد.»
شومر، ۷۵ ساله، هنوز برنامه خود برای سال ۲۰۲۸ را اعلام نکرده است.
اما اوکاسیو-کورتز این موضوع را روشن کرد که برای تصمیمگیری، منتظر هیچکس جز خودش نیست؛ حتی اگر این تصمیم او را در برابر یک رهبر احتمالی اکثریت سنا یا یک معاون رئیسجمهور سابق در انتخابات مقدماتی قرار دهد.
او گفت: «فکر نمیکنم تصمیمات من بر اساس ملاحظه یا تعارف با دیگران گرفته شود.»
چرا رقابت برای کاخ سفید «همه یا هیچ» خواهد بود
در ماه مه، اوکاسیو-کورتز در یک نشست با دیوید اکسلراد، مشاور سابق باراک اوباما، بهخاطر پاسخی که داد بسیار مورد توجه قرار گرفت. او در آن نشست گفته بود جاهطلبیهایش «عنوان یا یک کرسی» نیست.
او گفته بود: «جاهطلبی من بسیار بزرگتر از اینهاست. جاهطلبی من تغییر این کشور است. رؤسایجمهور میآیند و میروند، کرسیهای سنا و مجلس نمایندگان و مقامهای منتخب میآیند و میروند، اما خدمات درمانی تکپرداختی برای همه ماندگار است، دستمزد معیشتی ماندگار است، حقوق کارگران ماندگار است، حقوق زنان و همه اینها ماندگارند.»
اکسلراد در گفتوگویی گفت اوکاسیو-کورتز را در بیان انگیزههایش صادق میداند.
او گفت: «او در ارتباطاتش بسیار صادق است. همین موضوع باعث میشود سخنانش برای مردم قابلقبول باشد. اصل ماجرا برای او این است که برای مردمی که از آنها دفاع میکند دستاوردی ایجاد کند؛ بنابراین فکر میکنم این تصمیم نیز تا حدی از همین منظر دیده میشود.»
اوکاسیو-کورتز در گفتوگو با نیویورکتایمز بار دیگر بر بیعلاقگی خود به «عنوان و مقام» تأکید کرد.
اما او در عین حال بهخوبی از واقعیت سیاسی اعضای مجلس نمایندگان آگاه است: آنها باید هر دو سال برای انتخاب مجدد مبارزه کنند و شکست در این انتخابات به معنای خارج شدن کامل از مقام انتخابی است.
او گفت: «این خیلی همه یا هیچ است. اگر در این دوره وارد رقابت شوم و پیروز نشوم، کارم تمام است.»
او افزود: «و من با این مسئله مخالفتی ندارم.»
اما این موضوع را نیز یکی از ملاحظات خود دانست و در نهایت گفت: «این مسئله بهخودیخود تصمیم را منتفی نمیکند. اما باید ارزشش را داشته باشد.»
جانشین برنی سندرز؟
سناتور برنی سندرز از ایالت ورمونت، که ۸۵ سال دارد، از مربیان و متحدان سیاسی اوکاسیو-کورتز است. بسیاری در جناح چپ، اوکاسیو-کورتز را جانشین طبیعی سندرز میدانند.
تور مشترک انتخاباتی «مبارزه با الیگارشی» این دو سیاستمدار در سال ۲۰۲۵ جمعیتهای بسیار بزرگی را به خود جذب کرد.
اوکاسیو-کورتز گفت: «این تجمعها از مجموع اجزای خود بزرگتر بودند. وقتی برنی بهتنهایی بود یا من بهتنهایی بودم، شرایط متفاوت است، چون ما ائتلافهایی داریم که همپوشانی دارند، اما در عین حال مکمل یکدیگر نیز هستند.»
به بیان دیگر، او در حال بررسی ائتلاف سیاسی سندرز ـ که در دو انتخابات مقدماتی باز ریاستجمهوری دموکراتها در رتبه دوم قرار گرفت ـ و نحوه تلاقی آن با ائتلاف سیاسی خودش است.
سندرز مزیتهایی داشت که اوکاسیو-کورتز ندارد. نامزدی او در سال ۲۰۱۶ باعث شد پیش از آنکه جناح راست حملات خود را علیه او تشدید کند، به چهرهای ملی در جناح چپ تبدیل شود.
اوکاسیو-کورتز تقریباً از زمان ورودش به عرصه سیاسی در سال ۲۰۱۸، هدف حملات جمهوریخواهان بوده و در صورت نامزدی، میتواند مترقیترین نماینده حزب دموکرات در دهههای اخیر، و شاید در تمام تاریخ این حزب، باشد.
در نظرسنجی اخیر نیویورکتایمز/سیِنا یونیورسیتی، میزان نگاه مثبت جمهوریخواهان به او کمتر از یک درصد بود و ۷۵ درصد دیدگاه منفی نسبت به او داشتند.
در مجموع، ۳۰ درصد از رأیدهندگان محتمل در سراسر کشور دیدگاه مثبتی نسبت به او داشتند، در حالی که ۴۱ درصد دیدگاه منفی داشتند.
زهران ممدانی، متحد سوسیالیست دموکرات او و شهردار نیویورک، از محبوبیت مثبت بالاتری برخوردار بود: ۳۸ درصد دیدگاه مثبت و ۳۳ درصد دیدگاه منفی نسبت به او داشتند. ممدانی که در اوگاندا متولد شده است، واجد شرایط تصدی ریاستجمهوری آمریکا نیست.
اوکاسیو-کورتز از ممدانی ۳۴ ساله تمجید کرد و او را «یک استعداد سیاسی فوقالعاده» خواند.
او گفت: «البته تفاوتهای مهمی میان یک مقام اجرایی در سطح شهرداری و یک مقام قانونگذار وجود دارد» و افزود که این مسئله مرتباً باعث «درگیری با همکاران و همحزبیهای شما» میشود.
او سپس مکث کرد و گفت: «البته، مشخصاً... نمیدانم چرا گفتن اینکه در زمینه هویت و جنسیت موانعی وجود دارد، بحثبرانگیز است.»
اتکای کمسابقه به کمکهای مالی خرد
اوکاسیو-کورتز فقط یک جمعآوریکننده کمکهای مالی قدرتمند نیست.
او از ژانویه ۲۰۲۵ تا ژوئیه ۲۰۲۶، ۳۲ میلیون دلار جمعآوری کرده است؛ رقمی بیش از دو برابر مبلغی که هر عضو دیگر فعلی مجلس نمایندگان برای حساب انتخاباتی خود جهت انتخاب مجدد جمعآوری کرده است، به استثنای مایک جانسون، رئیس مجلس نمایندگان، و حکیم جفریز از نیویورک، رهبر دموکراتهای مجلس.
او به اتکای تقریباً انحصاری خود به کمکهای مالی اهداکنندگان خرد افتخار میکند.
او گفت: «من بهشدت از فساد در نظام سیاسیمان هراس دارم. افراد بسیار کمی هستند که از نظر مالی از منافع گروههای ذینفوذ مستقل باشند و بتوانند مستقیماً از نیازهای مردم زحمتکش دفاع کنند.»
در نهایت، اوکاسیو-کورتز بار دیگر به آشناترین جمله برای توصیف نیروی محرک تصمیم خود درباره سال ۲۰۲۸ بازگشت: «کجا میتوانم بیشترین کار خوب را انجام دهم؟»
