یورو نیوز: عبدالله گل، رئيس‌جمهور پیشین ترکیه در مقاله‌ای در نشریه پراجکت سیدنیکیت به مقام‌های ایرانی توصیه کرده اجازه ندهند فرصت توافق با آمریکا از دست برود.
آقای گل در مقاله خود در این نشریه که معمولا سیاستمداران جهان در آنجا مطالبی می‌نویسند، نوشت: «تهاجم یک‌جانبه آمریکا و اسرائیل به ایران فاقد مشروعیت بین‌المللی بود و همان‌طور که انتظار می‌رفت، سراسر منطقه را بی‌ثبات کرد. اما مقامات ایران، هر اندازه هم که پیگیری سرسختانه راهبردی حداکثری را موجه بدانند، باید مراقب باشند امتیازهای کوتاه‌مدت را با دستاوردهای بلندمدت اشتباه نگیرند.»
او افزود: «آمریکا و اسرائیل روز ۲۸ فوریه با حمله به نقاط مختلف ایران جهان را شوکه کردند. تلفات غیرنظامیان به‌سرعت افزایش یافت؛ از جمله ۱۵۰ غیرنظامی که بیشترشان کودک بودند و در پی اصابت موشک‌های آمریکایی به یک دبستان کشته شدند. ایران نیز در پاسخ، اسرائیل و پایگاه‌های آمریکا در سراسر منطقه را هدف قرار داد و تردد دریایی در تنگه هرمز را به‌شدت محدود کرد.
این تهاجم یک‌جانبه به ایران، مشروعیت بین‌المللی نداشت و سراسر خاورمیانه را بی‌ثبات کرد. کشورهای عربی به‌دلیل میزبانی از پایگاه‌های آمریکایی، هدف حملات تلافی‌جویانه ایران قرار گرفتند و کشورهای سراسر جهان نیز با جهش قیمت انرژی، هزینه‌های اقتصادی سنگینی متحمل شدند. اعتبار کشورهای خلیج فارس به‌عنوان مقصدهایی امن نیز آسیب دید.»
رئیس جمهور سابق ترکیه در ادامه این مطلب نوشت: «سپس، روز هفتم آوریل، نیویورک‌تایمز گزارشی مفصل منتشر کرد که نشان می‌داد بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، چگونه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، را به حمله به ایران متقاعد کرده است؛ تصمیمی که اکنون باید از دو زاویه بررسی شود.
آقای گل همچنین به تبعات جنگ برای کشورهای منطقه اشاره کرد و نوشت: «در این میان، کشورهای خلیج فارس نیز از اقدامات آمریکا آسیب دیده‌اند. اعتماد آنها به واشنگتن پیش‌تر در سال ۲۰۱۹ لطمه خورده بود؛ زمانی که آمریکا پس از حمله به تاسیسات نفتی عربستان، نتوانست نقش خود را به‌عنوان ضامن امنیت ایفا کند. اکنون تجهیزات و نیروهای آمریکایی مستقر در کشورهای خلیج فارس، به‌جای آنکه امنیت‌آفرین باشند، به عاملی برای آسیب‌پذیری تبدیل شده‌اند. آمریکا دیگر شریک امنیتی قابل‌اعتمادی تلقی نمی‌شود.
کشورهای خلیج فارس بی‌تردید به‌دنبال تنوع‌بخشی به شرکای خود خواهند رفت؛ هم در حوزه دفاعی و هم در زمینه‌هایی مانند تجارت. این روند، برتری آمریکا در منطقه را بیش از پیش تضعیف خواهد کرد. احتمالا چین بیشترین بهره را خواهد برد، به‌ویژه با توجه به نقشی که در سال ۲۰۲۳ در تسهیل نزدیکی ایران و عربستان ایفا کرد.»
رئیس جمهور سابق ترکیه ادامه داد: «ایران، با وجود تمام خسارت‌هایش، ثابت کرده که می‌تواند به حملات آمریکا و اسرائیل پاسخ دهد و در برابر آنها مقاومت کند. آشوب داخلی و تغییر حکومتی که بسیاری در غرب انتظارش را داشتند، رخ نداد. در عوض، ایران از خود دفاع کرد و مردمش در برابر مهاجم خارجی متحد شدند.
با این حال، ایران باید با احتیاط گام بردارد. نباید امتیازهای کوتاه‌مدت را با پیروزی‌های بلندمدت اشتباه بگیرد. غرور ناشی از ایستادگی در برابر دشمنان قدرتمندتر ممکن است ایران را به پیگیری رویکردی حداکثری در طرح مطالباتشان سوق دهد. اما چنین رویکردی نتیجه معکوس خواهد داشت. مقامات ایران باید از فرصت کنونی استفاده کنند و دستاوردهای خود را به ثمر برسانند.»
او تاکید کرد: «دو موضوع اصلی نیازمند بررسی دقیق‌تر است: ساختار سیاسی داخلی و رفاه مردم ایران؛ و نظم گسترده‌تر منطقه‌ای که فرصت‌های فراوانی برای همکاری به سود همه طرف‌ها فراهم می‌کند.
حتی اگر به نظر برسد ایران می‌تواند این درگیری را برای مدتی بسیار طولانی‌تر ادامه دهد، مقاماتش باید هزینه این کار را در نظر بگیرند. مسئولیت اصلی هر دولتی، حفظ رفاه مردم کشورش است. در شرایطی که هم حکومت و هم مردم خسارت‌های سنگینی متحمل می‌شوند، بالاترین اولویت باید کاهش تحریم‌ها و بهبود شرایط زندگی ایرانیان باشد. افزون بر این، اهرم راهبردی‌ای که ایران در تنگه هرمز به دست آورده، دائمی نیست. مسیرهای جایگزین در حال توسعه‌اند.
مقامات ایران باید آینده روابط با کشورهای خلیج فارس را نیز در نظر بگیرند. اسرائیل مدت‌هاست می‌کوشد عربستان را به همراهی با آمریکا در رویارویی با ایران سوق دهد، اما این کشور خردمندانه از چنین کاری خودداری کرده است. مقامات ایران باید این موضوع را به رسمیت بشناسند.»
آقای گل خاطرنشان کرد: «در زمانی که کشورهای خلیج فارس وابستگی خود به آمریکا را زیر سوال می‌برند، ادامه اقدامات علیه آنها، دستاوردهای راهبردی ایران را به خطر می‌اندازد و کشورهای عربی را به ترتیبات پیشین بازمی‌گرداند. برای آنکه منطقه به تعادلی تازه برسد، ایران و عربستان باید روابطشان را عادی کنند. همین تحول به‌تنهایی گامی بزرگ به جلو خواهد بود، زیرا به دو کشور اجازه می‌دهد دیگر یکدیگر را تهدیدی دائمی نبینند.
ایران باید از موضع حداکثری فاصله بگیرد. می‌تواند به کاهش تحریم‌ها و پایان محاصره دست یابد و در مسیر بازگشت به جامعه بین‌المللی پیش برود، بدون آنکه ناچار به تسلیم شود. اما این فرصت رو به پایان است. پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در ماه نوامبر، دولت ترامپ برای رسیدن به توافق فوریت کمتری احساس خواهد کرد. حتی ممکن است به‌دنبال انتقام شکست احتمالی جمهوری‌خواهان در انتخابات برود.
اما همان‌طور که ایران باید پیش از تضعیف موقعیت چانه‌زنی‌اش سریع اقدام کند، دیگران نیز باید ترس‌ها و برداشت این کشور از تهدیدها را در نظر بگیرند.
