کد خبر: ۹۴۸۱۷۲
تاریخ انتشار: ۳۸ : ۱۱ - ۲۵ آبان ۱۴۰۵

سی‌ان‌ان‌: چرا ترامپ امیدوار است پس از ناکامی‌ها در جنگ علیه ایران، با سفر به چین اقتدار خود را دوباره تثبیت کند؟

سفر خارجی همواره یکی از سنت‌های آزموده‌شده رؤسای‌جمهور آمریکا برای بازسازی اقتدار و فاصله گرفتن از فضای سیاسی تیره‌وتار داخلی بوده است؛ آن‌ها با سفر به خارج از کشور تلاش می‌کنند روحیه‌ای تازه از حضور در عرصه جهانی به دست آورند.
شی
پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

سی‌ان‌ان‌ نوشت: سفر خارجی همواره یکی از سنت‌های آزموده‌شده رؤسای‌جمهور آمریکا برای بازسازی اقتدار و فاصله گرفتن از فضای سیاسی تیره‌وتار داخلی بوده است؛ آن‌ها با سفر به خارج از کشور تلاش می‌کنند روحیه‌ای تازه از حضور در عرصه جهانی به دست آورند.

به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: از سال ۱۹۸۲، زمانی که رونالد ریگان در بحبوحه رکود اقتصادی، نرخ بیکاری ۱۱ درصدی و افزایش ۲۶ کرسی دموکرات‌ها در کنگره، سفری پنج‌روزه به آمریکای لاتین انجام داد، هواپیمای «ایرفورس وان» بارها رؤسای‌جمهور آمریکا را از آشفتگی‌های سیاسی داخلی دور کرده است.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، این هفته تلاش خواهد کرد همین الگو را دنبال کند. او در سفری از پیش برنامه‌ریزی‌شده به آسیا می‌رود که نقطه اوج آن، برگزاری نشستی سه‌جانبه و بی‌سابقه در روز پنجشنبه با رهبران اقتدارگرای چین و روسیه خواهد بود؛ نمایشی پرزرق‌وبرق از دیپلماسی ژئوپلیتیک در کنار مردانی که قدرتشان در کشورهای خود تقریباً بدون چالش است.

با این حال، مقایسه این رهبران با رئیس‌جمهوری که به‌تازگی با محدودیت‌های سیاسی بیشتری روبه‌رو شده، اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.

سرزنش شدیدی که ترامپ در انتخابات این ماه از سوی رأی‌دهندگان دریافت کرد، به‌سرعت مورد توجه همتایان خارجی او قرار گرفت؛ رهبرانی که تحولات را از نزدیک دنبال می‌کنند تا نشانه‌هایی از کاهش سرمایه سیاسی ترامپ و ورود زودهنگام او به وضعیت رئیس‌جمهورِ رو به پایان دوره قدرت را شناسایی کنند.

ایلان ماسک نیز در این سفر ترامپ را همراهی خواهد کرد؛ فردی که با وجود هزینه‌کرد ۴۴۵ میلیون دلار در فعالیت‌های سیاسی، نتوانست اکثریت جمهوری‌خواهان را در کنگره حفظ کند.

ادگارد کاگان، سفیر پیشین آمریکا در مالزی که اکنون مشاور ارشد مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی در واشنگتن است، گفت: «سیاست خارجی و سفرهای ریاست‌جمهوری از جمله کارهایی هستند که فقط رئیس‌جمهور می‌تواند انجام دهد. در این سفرها تشریفات و شکوه خاصی وجود دارد و توجه‌ها به آن معطوف می‌شود. این راهی برای تغییر روایت موجود و یادآوری این نکته به مردم است که رئیس‌جمهور همچنان رئیس‌جمهور است.»

این تنها مسئله‌ای نیست که ترامپ با آن روبه‌روست. رسوایی مربوط به تراشه‌های پیشرفته هوش مصنوعی جنسن هوانگ و رابطه او با زنی که گفته می‌شود جاسوس چین است، بر سفر رئیس‌جمهور آمریکا به شنژن، قطب درخشان صنعت فناوری چین، سایه خواهد انداخت؛ هرچند دستیاران ترامپ اصرار دارند که این موضوع بر سفر او مسلط نخواهد شد.

مقام‌های آمریکایی پیش‌تر به سی‌ان‌ان گفته‌اند که ترامپ قصد ندارد موضوع جاسوسی را با شی جین‌پینگ، رهبر چین، مطرح کند؛ فردی که ترامپ برای چهارمین بار در کمتر از یک سال با او دیدار خواهد کرد.

مقام‌های آمریکایی همچنین گفته‌اند انتظار ندارند دو رهبر درباره بحثی که به‌تازگی در داخل دولت آمریکا درباره تشدید محدودیت‌های صادرات تراشه‌های پیشرفته به چین از سر گرفته شده است، گفت‌وگو کنند.

یکی از مقام‌های ارشد آمریکایی گفت: «احتمالاً در حال حاضر موضوعی نیست که بخواهیم چینی‌ها را در جریان آن قرار دهیم.»

اریک و لارا ترامپ، ایلان ماسک، مارکو روبیو وزیر خارجه، پیت هگست وزیر دفاع و جنسن هوانگ هنگام پیاده شدن از هواپیمای ایر فورس وان در فرودگاه پایتخت پکن، ۱۳ مه.

ترامپ که هیچ‌گاه علاقه چندانی به سفرهای طاقت‌فرسا در مناطق دوردست و عبور از مناطق زمانی مختلف نداشته است، روز دوشنبه راهی فیلیپین می‌شود؛ این در حالی است که او به‌تازگی در ساختار مدیریتی کاخ سفید تغییراتی ایجاد کرده و حتی برخی متحدانش خواستار برکناری شماری از اعضای کابینه، از جمله وزیران بازرگانی و دفاع، شده‌اند.

اختلال گسترده در سفرهای هوایی پیش از عزیمت ترامپ نیز ــ موضوعی که او تا چند روز به‌صورت علنی به آن واکنش نشان نداد ــ پرسش‌های تازه‌ای درباره وضعیت ذهنی و میزان تمرکز او در آستانه این سفر مطرح کرده است.

ترامپ در دو نشست سران، یکی نشست انجمن کشورهای جنوب شرق آسیا (آسه‌آن) در مانیل و دیگری نشست همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه (APEC) در شنژن، تلاش خواهد کرد با اعلام توافق‌های تجاری جدید و تأکید بر حضور آمریکا در منطقه‌ای که برای دهه‌ها از کم‌توجهی واشنگتن رنج برده است، روایت مربوط به افول قدرت خود را خنثی کند.

ترامپ نیز مانند رؤسای‌جمهور اخیر آمریکا، نتوانسته است ایده «چرخش به سوی آسیا» را به‌طور کامل عملی کند. دوره دوم ریاست‌جمهوری او تحت‌تأثیر جنگی در خاورمیانه قرار گرفته است؛ همان منطقه‌ای که در دوران جورج دبلیو بوش، باراک اوباما و جو بایدن نیز مانع از آن شد که سیاست خارجی آمریکا به‌طور کامل به سمت اقیانوس آرام معطوف شود.

ترامپ طی یک سال گذشته برای ایجاد روابط عمیق‌تر با شی جین‌پینگ تلاش کرده است. او همچنین به دنبال دستیابی به توافق‌های تجاری جدید بوده و مقام‌های کاخ سفید اعلام کرده‌اند که قرار است این هفته توافقی با تایلند امضا کند.

با این حال، جنگ ایران و تلاش‌های تاکنون بی‌نتیجه ترامپ برای پایان دادن به جنگ اوکراین همچنان بر دستور کار سیاست خارجی او سایه انداخته‌اند. هر دو موضوع احتمالاً در مذاکرات این هفته او در آسیا نیز مطرح خواهند بود؛ منطقه‌ای که به دلیل این درگیری‌ها با افزایش قیمت سوخت مواجه شده است.

پیروزی‌های دموکرات‌ها در داخل آمریکا نیز پرسش‌هایی را درباره میزان اختیارات و توانایی باقی‌مانده ترامپ برای پیشبرد اهدافش ایجاد خواهد کرد.

دو ابتکار اصلی سیاست خارجی ترامپ، یعنی تعرفه‌های جهانی و جنگ ایران، به افزایش قیمت‌ها منجر شده‌اند؛ مسئله‌ای که خشم رأی‌دهندگان علیه او و جمهوری‌خواهان را تشدید کرد. دموکرات‌ها وعده داده‌اند اختیارات ترامپ را در هر دو زمینه محدود کنند و به این ترتیب، این باور دیرینه را که رئیس‌جمهور آمریکا در حوزه سیاست خارجی دست بازتری دارد، به چالش بکشند.

سفر خارجی مدت‌هاست که راهی برای تأکید بر همین موضوع و در عین حال دور شدن از واشنگتن، در شرایطی که مخالفان سیاسی برای به دست گرفتن قدرت آماده می‌شوند، بوده است.

مایکل دیور، طراح تصویر و چهره رسانه‌ای رونالد ریگان، به‌عنوان فردی شناخته می‌شود که این راهبرد را در سال ۱۹۸۲ و با ترتیب دادن سفر رئیس‌جمهور وقت آمریکا به آمریکای لاتین ابداع کرد.

تقریباً تمام رؤسای‌جمهور آمریکا از آن زمان تاکنون این الگو را تکرار کرده‌اند.

بیل کلینتون در نوامبر ۱۹۹۴، پس از آنکه جمهوری‌خواهان برای نخستین بار طی چند دهه کنترل کنگره را به دست گرفتند، به فیلیپین سفر کرد.

جورج دبلیو بوش چند هفته پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات کنگره در سال ۲۰۰۶، در ویتنام حضور داشت.

باراک اوباما نیز پس از شکست‌های انتخاباتی میان‌دوره‌ای، در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ راهی آسیا شد.

خود ترامپ هم در سال ۲۰۱۷، پس از آنکه جمهوری‌خواهان اکثریت مجلس نمایندگان را از دست دادند، سفری نسبتاً کم‌فروغ به فرانسه انجام داد.

کاگان گفت: «من در کنار رؤسای‌جمهور، بلافاصله پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، چه در زمان پیروزی و چه در زمان شکست، حضور داشته‌ام و این سفرها همیشه اهمیت دارند. چنین سفرهایی به کشور و ناظران خارجی یادآوری می‌کنند که این حوزه، به‌طور مشخص در اختیار رئیس‌جمهور است.»

برای ترامپ، این موضوع به معنای حضور در کنار مردان قدرتمند جهان در نشستی مشترک برای گفت‌وگو درباره مسائل جهانی است.

برای برخی، نشست ترامپ، شی جین‌پینگ و ولادیمیر پوتین، رهبر روسیه، یادآور ناخوشایند کنفرانس سال ۱۹۴۵ در شهر تفریحی یالتا در شبه‌جزیره کریمه است؛ جایی که ژوزف استالین، وینستون چرچیل و فرانکلین دی. روزولت، رئیس‌جمهور آمریکا که به‌شدت بیمار بود، جهان پس از جنگ را به حوزه‌های نفوذ شرق و غرب تقسیم کردند.

پوتین در ابتدا پیشنهاد برگزاری نشست سه‌جانبه را به‌عنوان فرصتی برای گفت‌وگو درباره جنگ اوکراین مطرح کرده بود؛ جنگی که در آن، مسائل پیچیده‌ای همچون مرزها و حاکمیت ملی بر مذاکرات نوپای صلح سایه انداخته‌اند.

با این حال، دستیاران ترامپ تأکید دارند که نشست روز پنجشنبه قرار نیست چنین ماهیتی داشته باشد و حتی موضوع اوکراین نیز در دستور کار آن نخواهد بود.

در عوض، ترامپ امیدوار است گفت‌وگو درباره تسلیحات هسته‌ای را با دو رهبری آغاز کند که برای پرورش و توسعه روابط با آن‌ها تلاش زیادی کرده است.

آخرین پیمان کنترل تسلیحات هسته‌ای میان آمریکا و روسیه که هر یک از این دو کشور حدود پنج هزار کلاهک هسته‌ای در اختیار دارند، در ماه فوریه منقضی شد.

چین نیز در همین حال به‌سرعت در حال گسترش زرادخانه هسته‌ای خود است و تعداد کلاهک‌های هسته‌ای آن به بیش از ۶۰۰ فروند رسیده است؛ با این حال، پکن علاقه چندانی به پیوستن به یک توافق بین‌المللی در این زمینه نشان نمی‌دهد.

یک مقام آمریکایی که نخواست نامش فاش شود، گفت انتظارات از دستیابی به یک پیشرفت بزرگ در این مذاکرات پایین است و این گفت‌وگوها را بیشتر باید نقطه شروعی برای مذاکرات بعدی دانست.

این مقام آمریکایی گفت: «وقت آن رسیده است که چین هم به‌نوعی به میز بزرگسالان بپیوندد و درباره موضوعات مهم و جدی، گفت‌وگوهایی در سطح بزرگسالان انجام دهد.»

به گفته مقام‌های آمریکایی، شی جین‌پینگ در ابتدا نسبت به میزبانی این نشست تردید داشت؛ زیرا نگران بود این دیدار نشست آسه‌آن را تحت‌الشعاع قرار دهد و تلاش‌های او برای نمایش قدرت و رشد چین را کم‌رنگ کند.

اما ترامپ که گاهی گفته است به رهبران اقتدارگرا که می‌توانند هر طور می‌خواهند حکومت کنند، غبطه می‌خورد، خیلی زود با این پیشنهاد موافقت کرد.

نظرات بینندگان
captcha