در پشت کاخ دادگستری مردم به جمع جوانان پیوسته و شعار «زنده باد حضرت خلیل طهماسبی»، «ما آزادی استاد خلیل را می‌خواهیم» و شعار‌های «یا مرگ یا مصدق»، «مرگ بر حکومت قلدر قوام» در هوا طنین داشت. در این ضمن از طرف نظامیان به صف مردم شلیک شد و چند نفر زخمی و کشته شدند... زنی که فرزند هشت‌ساله‌اش در دستش بود، کشته شده خود را به مجلس رسانید و جلوی وکلا و رئیس مجلس را گرفت خود را می‌زد و به زمین می‌مالید گریه می‌کرد و موی سر را پریشان نموده و می‌گفت: «فرزندم را از شما می‌خواهم. طفل هشت‌اسله من چه گناهی کرده؟!»

با وجودی که قوام اسما رئیس‌الوزرا بود معذلک در مدت حکومت چهارروزه‌اش ما هیچ‌گاه او را ندیدیم... در ساعت ۱۱ عده‌ای از نمایندگان فراکسیون نهضت ملی به سعدآباد رفته با شاه ملاقات و جریان امر را به اطلاع ایشان رسانیدیم... دومین ملاقات نمایندگان جبهه ملی با شاه در ساعت شش بعدازظهر صورت گرفت. در این ملاقات درباره نخست‌وزیری مجدد دکتر مصدق مذاکره کرده و ساعت هفت به شهر برگشتیم.