رو به مشرق راندیم... دهی است، مهرآباد دماوند، آن‌جا عیال میرزا مهدی بوده است... خلاصه از دره راندیم. دره‌ی تنگی بود، آب زیادی می‌آمد. این دره می‌رود به دریای تار و مومج، اما آخر راهش بد می‌شود. راندیم از درخت‌ها گذشته. باز می‌راندیم تا رسیدیم به درخت چنار بزرگ. خیلی چنار کهن خوبی، پُرسایه. آبشاری هم از دره می‌آمد، از دم چنار می‌گذشت. به قدر یک سنگ آب رودخانه هم از دره می‌آمد...