حسن فاتحی با ارسال یادداشتی به "انتخاب"، با اشاره به تحرکات کم سابقه ی گروهی از نمایندگان مجلس و البته ناخرسندی بسیاری از نمایندگان و شخصیت های سیاسی و اجرایی کشور، آورده است:

در کلکسیون طرحهای انقلابی طیفی از دوستان مدعی عدالت و خدمت، طرحی دیگر به شور گذاشته شد تا حقوق سیاسیون ، مادام العمری شود تا آنها با خیال راحت از دنیای خود،عاقبت خویش راهمچنان نسیه پنداشته و همچنان بی توجهی به محرومین را ادامه دهند، محرومینی که همین دوستان وقتی صحبت رای به میان می آید،برای عوام سخن از خلوص درخدمت وایثارمی نمایند،ولی زهی درد و تاسف که در پایان دوران نه چندان خوشایند خویش،چون باوری به حضور دوباره خویش بعد سوء مدیریتها و فرصت طلبیها ندارند،می خواهند با طرحی انقلابی وضربتی به تعبیرخودشان،حداقل مشکل دنیای خویش را مرتفع نمایند.


کسی نیست از این دوستان خوش اشتها، بپرسد که چرا قانون مصوب سال 67 درمورد بازنشستگی افراددارای معلولیت که طیفی زحمت کش ومحروم جامعه می باشند،هنوز بخاطر عدم توجه امثال این دوستان،به بایگانی پیوسته است ولی این تلاشگران بی ادعا!،برای زندگی ایده آل خود قانون ضربتی به تصویب میرسانند.

کسی نیست ازامضاء کنندگان این طرح سئوال کند که چرا قانون جامعه حمایت ازحقوق افراد دارای معلولیت،که باسرخ کردن گونه ها زندگی حداقلی می نمایندوبرای مبارزه بامرگ تقلاء می نمایند،موردتوجه وپی گیری قرارنمی گیرد ولی برای خودشان فکرروزهای بازنشستگی نیزهستند.

آیا عدالت وخدمتی که باشعارآن،عوام را موردهدف قراردادید،همین طرحهای شبه انقلابی شبه فرصت طلبانه بودند،یااینکه هنوزهم ادعای عدالت وخدمت دارید؟

محرومین جامعه به حال خود رها شده ،قوانین صوری تصویب شده شما درموردافراددارای معلولیت،تقریبا" به بایگانی تاریخ پیوسته است ،قانون بازنشستگی پیش ازموعدفرهنگیان بااما واگرهای دوستانتان معلق مانده و....ولی حالا شما دوستان به فکر حقوق مادام العمری خویش افتاده اید؟

آفرین به شما وآفرین بدان سوگندنامه ای که درپیشگاه خدا وکتابش بجاآوردید،خدمت خالصانه را خوب تعریف کردید.

اینکه چرا شما دوستان درچنین شرایط جامعه،باوجودلمس مشکلات محرومین چنین طرحی را آماده کردید،برای نگارنده دلیلش این می تواندباشد که شما بزرگواران به طریقی محرومین رابه سخره گرفته ایدودارید به ریش وسبیل آنها می خندید.

اینکه چراشما حقوق مادام العمری می خواهید،علتش این می تواندباشد که خودتان نیز از جایگاه خود مطلعید و حالا بااین طرح به تصورخویش درصددحل مشکل دنیایتان افتاده اید،ولی آیا برای آخرت خویش نیز با وجود مشکلات فراوان محرومین ،فکری کرده اید؟!