دکتر فوریه، پزشک فرانسوی، در فاصله سالهای ۱۲۶۸ تا ۱۲۷۱ خورشیدی به مدت سه سال در دربار ناصرالدینشاه به عنوان طبیب مخصوص وی به سر برده است.
به گزارش «انتخاب»؛ وی در کتاب «سه سال در دربار ایران» تهران آن عصر را اینچنین به تصویر میکشد:
... ارگ جایی است که آقامحمدخان قاجار از ابتدای تاسیس سلسله قاجاریه آن را محل اقامت خود قرار داده... ارگ به صورت مثلثی منظم است که در وسط طهران واقع شده و قسمت اعظم آن از شمال به جنوب متوجه و محدود است از شمال به خیابان مریضخانه و میدان توپخانه، از جنوب به خیابان جبهخانه، از مشرق به خیابان ناصریه و از مغرب به خیابان جلیلآباد. دو خیابان الماسیه و نایبالسلطنه از شمال به جنوب و خیابان دراندرون از مشرق به مغرب آن میگذرد.
هر یک از این خیابانها سردری دارند که چند تن قراول از آنها حفاظت میکنند و وقتی که آنها را ببندند ارگ از سایر قسمتهای شهر مجزا میشود.
در بالای یکی از این سردرها یعنی آن که به میدان ارگ راه دارد نقارهخانه قرار گرفته و در آنجا صبح و عصر یک عده مطرب و رقاص طلوع و غروب را به شادی تمام اعلام میکنند و شاید این یکی از آداب پرستندگان آفتاب باشد که از آیین زرتشتی باقی مانده.
همچنین محتمل است که آهنگها و اشعاری که این جماعت میخوانند و آلات طرب ایشان مثل دنبک و شیپور و کرناهای مسی مثل آنها که در تعزیه دیده بودیم خیلی قدیمی و از نسلی به نسلی منتقل شده باشد.
در وسط میدان ارگ که آن را میدان شاه نیز مینامند توپمروارید قرار دارد و این توپ هم مثل مساجد و اصطبل شاهی در حکم بسته است!
حصارهای کهنه و بلند ارگ در قسمتهایی که بنای تازهای نشده همچنان برپاست و قصر سلطنتی که نصف ارگ در وسط این حصار ساخته شده.
دکتر فووریه، سه سال در دربار ایران؛ از ۱۳۰۶ تا ۱۳۰۹، ترجمه عباس اقبال، تهران: نشر علم، ۱۳۸۵، صص ۱۱۱ و ۱۱۲.
