سه نقاشي از آثار پيكاسو و موندريان در يونان به سرقت رفتند.

به گزارش انتخاب، چهار شاهكار نقاشي از آثار پابلو پيكاسو، پيت موندريان و كاچيا روز گذشته از بزرگترين موزه‌ي ملي يونان دزديده شدند.

پليس يونان معتقد است سه نقاشي رنگ و روغن متعلق به دو استاد نقاشي قرن بيستم توسط سارقاني حرفه‌اي در يك حركت كاملا برنامه‌ريزي شده به سرقت رفته‌اند. در اعلاميه‌اي كه پليس منتشر كرد، آمده است كه اين سارقان از بالكن وارد موزه شده‌اند و علاوه بر اين سه اثر معروف، يك طراحي خودكار و جوهر قرن شانزدهمي را هم برده‌اند. اين منظره‌ي مذهبي از آثار «گولييلمو كاچيا» نقاش ايتاليايي است.

طبق اعلاميه‌ي پليس، همچنين اثر ديگري از موندريان هم از محل خود در گالري هنرهاي ملي برداشته شده، اما سارقان هنگام فرار، آن را در موزه باقي گذاشته‌اند.

بر اساس گفته‌هاي پليس، اين دزدي تنها هفت دقيقه طول كشيده و سارقان زنگ‌هاي خطر بعضي بخش‌ها را بدون ورود به ساختمان از كار انداخته بودند. آن‌ها همچنين يك سنسور را در محيط نمايشگاه موزه دست‌كاري كردند و نگهبان فقط موفق شده يكي از آن‌ها را در حال دويدن مشاهده كند.

نقاشي مسروقه‌ي پيكاسو، اثري كوبيسم است كه اين نقاش اسپانيايي در سال 1949 پس از جنگ جهاني دوم با پيام «با احترام به مردم يونان» براي مقاومت آن‌ها در برابر نيروهاي نازي به مردم اين كشور هديه كرد. هر سه نقاشي از پيكاسو، موندريان و كاچيا از قاب خود جدا شده‌اند.

پابلو پيكاسو نقاش، طراح صحنه، پيکرتراش، گراورساز و سراميک‌کار اسپانيايي و يکي از برترين و تاثيرگذارترين هنرمندان قرن بيستم بود. وي در 25 اكتبر سال 1881 در مالاگا، يكي از شهرهاي كشور اسپانيا، زاده شد.

پيكاسو تحصيلات خود را در فرانسه به پايان رساند. او نزد پدرش كه استاد نقاشي بود به آموختن گريموري پرداخت و در سال 1903 مقيم پاريس شد. در سال‌هاي 1906 و 1910 به اتفاق «ژرژ براك»، از نخستين كساني بود كه سنجاق و ميخ را با هم توام كرد و پيكاسو تخته و چيز‌هاي ديگري را هم به آن افزود. پيكاسو در سبك خود شهرت فراواني به دست آورد و پيروان فراواني كسب كرد. او در مجسمه‌سازي، قلم‌زني، حكاكي روي چوب و معماري تبحر داشت. دوره‌ي اول هنري وي در طبقه‌بندي‌ها به‌نا‌م‌هاي «رز و آبي» است.

در دوران آبي سبك كاري وي اغلب شامل سايه‌هاي آبي كشيده شده از اجسامي بود كه تنها به نيمي از آنها به تصوير كشيده مي‌شد. در دوران رز از آبي به سمت صورتي تمايل پيدا كرد و نقاشي‌هاي وي به دنياي واقعي نزديك‌تر شدند. او سپس به سبك كوبيسم روي آورد كه در آن اشيا را توسط اشكال ساده‌ي هندسي به تصوير كشاند. آخرين دوره‌ي كاري پيكاسو دوره‌ي سورئاليستي است كه از 1924 آغاز مي‌شود، ولي هميشه فاصله‌اش را با سورئاليست‌ها حفظ كرد.

پيكاسو و هنرمندان سورئاليست جهان در اصول بنيادي، بدين معنا كه هنر قادر است آنچه را كه طبيعت و عقل نمي‌توانند ابراز كنند نشان دهد، موافقت داشتند، ولي اختلاف اساسي بسياري بين پيكاسو و سورئاليست‌ها وجود دارد. به عقيده‌ي آن‌ها، پيكاسو به دنياي خارج و مضمون وابستگي بسيار دارد و از دنياي اوهام و روياها بسيار دور است. وي در8 آوريل 1973 در سن 91 سالگي درگذشت.

به گزارش رويتر، پيت موندريان نقاش هلندي بود كه با تعلقات عرفاني که بر هنرو معماري مدرن تأثير وسيع و عميقي داشته ‌است. او با طرح نظريه‌ي نئوپلاستيسيسم، تحول بزرگي در انتزاع (ناب) به وجود آورد. او مي‌خواست تصاوير خود را از ساده‌ترين عناصر بسازد: خطوط مستقيم و رنگ‌هاي خاص. او در پي گونه‌اي نقاشي بر پايه‌ي وضوح و انضباط بود که به گونه‌اي قوانين علمي يا رياضي جهان را نشان دهد. وي بسيار تحت تاثير کوبيسم قرار گرفته و تابلوهايي در اين راستا خلق كرد.