
یک مطالعهی تازه نشان میدهد ترکیب محصولات رایج مراقبت از مو با حرارت ابزارهای حالتدهنده میتواند میزان آلودگی هوای نانوذرهای ایجاد کند که با ایستادن کنار یک خیابان بسیار شلوغ برابری میکند.
به گزارش انتخاب و به نقل از sciencealertچ؛ در جریان این فرآیند، ذراتی با اندازهای تا حدود ۵۰۰ نانومتر تولید میشوند؛ ذراتی که تقریباً ۲۰۰ برابر باریکتر از قطر یک تار موی انسان هستند و آنقدر کوچکاند که میتوانند به عمق ریهها نفوذ کنند. این یافتهها پرسشهای جدیای دربارهی خطرات بالقوهای که در روتینهای روزمرهی مراقبت از مو خود را در معرض آنها قرار میدهیم، مطرح میکند.
این پژوهش توسط تیمی از دانشگاه پردو در آمریکا و در یک «خانهی آزمایشگاهی بسیار کوچک» که بهطور ویژه برای چنین مطالعاتی طراحی شده بود، انجام شد. این آزمایشگاه پیشتر برای بررسی مواد شیمیایی آزادشده از محصولات مو استفاده شده بود، اما این بار تمرکز پژوهشگران بر آلودگی هوای ناشی از آنها بود.
«این موضوع واقعاً نگرانکننده است»، نصرت جونگ، مهندس عمران، میگوید.
«تعداد نانوذراتی که هنگام استفاده از محصولات معمولی و در دسترس بازار استنشاق میشوند، بسیار بیشتر از چیزی بود که تصورش را میکردیم.»
او اضافه میکند:
«پیش از این، چنین مطالعاتی انجام نشده بود و به همین دلیل، مردم آگاهی چندانی از خطرات بالقوهی سلامت ناشی از عادتهای روزمرهی مراقبت از موی خود نداشتند.»
وقتی حرارت به محصولات مو اعمال میشود، نانوذرات نگرانکنندهای وارد هوا میشوند
برای انجام این تحقیق، پژوهشگران از هفت داوطلب کمک گرفتند که در مجموع ۲۱ روتین مختلف مراقبت و حالتدهی مو را اجرا کردند. این روتینها شامل استفاده از پنج محصول متفاوت و ابزارهایی مانند اتو مو، فرکننده و ویور بود. در هر مرحله، میزان آلودگی هوای نانوذرهای اندازهگیری شد.
نتایج نشان داد روتینهایی که بین ۱۰ تا ۲۰ دقیقه طول میکشند، میتوانند بیش از ۱۰۰ هزار نانوذره در هر سانتیمتر مکعب هوا تولید کنند. مدلسازیهای شبیهسازیشده حاکی از آن بود که در چنین شرایطی، بیش از ۱۰ میلیارد نانوذره میتوانند استنشاق شوند و بسیاری از آنها به عمیقترین بخشهای ریه راه پیدا میکنند.
گرمکردن محصولات مو تا دمای بالاتر از ۳۰۰ درجهی فارنهایت (حدود ۱۴۹ درجهی سانتیگراد) عامل اصلی پخش گستردهی نانوذرات در هوا بود. در دماهای پایینتر، نانوذرات بسیار کمتری تولید میشد و اغلب آنهایی هم که شکل میگرفتند، روی مو باقی میماندند.
جیانگهویی لیو، مهندس عمران، میگوید:
«تشکیل نانوذرات جوی بهطور خاص به اعمال حرارت واکنش نشان میدهد. حرارت، محرک اصلی است؛ ترکیباتی مانند سیلوکسانهای حلقوی و سایر مواد با فرّاریت کم، تبخیر میشوند، هستهسازی میکنند و به نانوذرات جدیدی رشد مییابند که بیشترشان کوچکتر از ۱۰۰ نانومتر هستند.»
هنوز مشخص نیست این نانوذرات خاص دقیقاً چه میزان آسیب به سلامت وارد میکنند، اما پژوهشها دربارهی ذرات بزرگتر (در مقیاس میکرومتر) هرچه بیشتر، خطرات کلی آلودگی هوا را برجسته میکنند.
از آنجا که نانوذرات بسیار ریز هستند، ردیابی آنها ــ و پیامدهای سلامتیشان ــ دشوار است. با این حال، مطالعات حیوانی نشان دادهاند که وجود نانوذرات در ریه میتواند التهاب و انواع دیگری از آسیبهای بافتی را افزایش دهد.
پژوهشگران توصیه میکنند هنگام استفاده از محصولات مو همراه با حرارت بالا، محیط تا حد امکان تهویهی مناسب داشته باشد. آنها همچنین بر ضرورت انجام مطالعات بیشتر برای ردیابی دقیقتر آلودگی نانوذرهای و درک بهتر ترکیب شیمیایی این ذرات معلق تأکید میکنند.
به گفتهی جونگ:
«با پر کردن این خلأهای پژوهشی، مطالعات آینده میتوانند درک جامعتری از میزان انتشار و مواجهه با آلایندههای ناشی از حالتدهی حرارتی مو فراهم کنند و به بهبود ارزیابی آلودگی هوای داخل ساختمان و راهبردهای کاهش آن کمک کنند.»