یادداشت‌های علم، دوشنبه ۸ مرداد ۱۳۵۲: امروز در تهران از شاهنشاه استقبال بزرگی به عمل آمد؛ هویدا این بازی‌ها را برای گول زدن و منحرف کردن افکار شاه در می‌آورد

سرویس تاریخ «انتخاب»: اسدالله علم (۱ مرداد ۱۲۹۸ بیرجند – ۲۵ فروردین ۱۳۵۷ نیویورک)، یکی از مهم‌ترین چهره‌های سیاسی دوران محمدرضا شاه، وزیر دربار از ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۶ و نخست‌وزیر ایران از سال ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۲ بود. 

 

«انتخاب» هر شب یادداشت های روزنوشت علم را منتشر می کند.

 

دوشنبه ۸ مرداد ۱۳۵۲: صبح باز نخست وزیر فرانسه با وزیر خارجه فرانسه آمدند سفارت، با همان تشریفات رفتیم فرودگاه. قبل از حرکت، شاهنشاه مصاحبه مختصری با تلویزیون فرانسه کردند. وقتی آنها علت خرید این همه اسلحه و توجیه آن را از شاهنشاه سؤال کردند، شاهنشاه جواب دادند، من احتیاج ندارم این کار را برای دنیا توضیح بدهم! ما ملت زنده و بزرگی هستیم و هرچه لازم دانستیم برای عظمت خود انجام می‌دهیم. خیلی خیلی عالی بود. شب هم عیناً تلویزیون فرانسه نقل کرد، یعنی نشان داد. شاهنشاه تشریف بردند. بعد هم والاحضرتها را راه انداختم که به سلامتی به آمریکا رفتند. 

 

از اخبار مهم جهان رفراندوم یونان است که البته به نفع کلنلها بود و پادشاه خلع شد.

 

امروز در تهران از شاهنشاه استقبال بزرگی به عمل آمد. می‌گویند یک ملیون و نیم نفر شرکت کرده اند. احتیاج به این کارها نیست. اگر برای چشم داخلیها است که اغلب می‌دانند به چه صورت این مردم را جمع آوری کرده اند و اگر برای خارجی است که خارج اعتنایی به آن ندارد. چنان که یقین دارم در هیچ جا منعکس نخواهد شد. جز در این گرمای تابستان باز هم مردم را ناراضی کردن نتیجه [ای] عاید نمی‌شود. قرار است تمام وکلا و سناتورها هم به فرودگاه بروند. اگر برای سفر آمریکا است که شاهنشاه خیلی به آمریکا تشریف برده اند، و اگر برای فتح نفت است که آن چه لازمه تملّق بود در مجلسین گفته اند. وزیر دارایی میگفت در مجلس یک نفر هم درمورد مواد قرارداد حرف نزد. تمام تملق بود و بس! عجب ملت بیچاره [ای] هستیم.... به هر حال افسوس من آن است که کار با این عظمت شاه بدون دلیل کوچک می‌شود. می‌گویند: گفتی باور کردم؛ تأکید کردی شک کردم؛ قسم خوردی، فهمیدم دروغ می‌گویی. به نظر من هویدا این بازیها را برای گول زدن و منحرف کردن افکار شاهنشاه در می آورد و تعجب دارم که مردی چنین با هوش و با عظمت گول این حرفها را می‌خورد، یا وانمود می‌کند که گول می‌خورد. این هم یک طرف قضیه است. در این صورت با این قضاوت، ما گول می‌خوریم.