همشهری آنلاین: برخی از کاربران، موقعیتهای بحرانی یا عادی برایشان فرقی نمیکند و بهخیال افزایش شارژدهی گوشی، همیشه حالت ذخیرهی نیرو را روشن میکنند؛ اما آیا واقعاً این حالت بهگونهای که فکرش را میکنیم تأثیرگذار است؟
استفاده از حالت ذخیره انرژی در شرایط غیرضروری میتواند باعث کاهش عملکرد طبیعی دستگاه شود. این حالت با محدود کردن پردازشها، همگامسازیها و برخی قابلیتها، تجربهی کاربری را تحتتأثیر قرار میدهد. به همین دلیل، فعالسازی آن فقط زمانی منطقی است که واقعاً نیاز به حفظ شارژ باتری وجود داشته باشد.
اگر از یک گوشی هوشمند با نرخ نوسازی ۹۰ یا ۱۲۰ هرتزی استفاده میکنید، احتمالاً متوجه شدهاید که با روشن کردن حالت ذخیرهی نیرو، دستگاه بلافاصله نرخ نوسازی را به ۶۰ هرتز کاهش میدهد تا مصرف باتری را در مقایسه با حالت عادی کمتر کند.
در جهان امروز که چشم کاربران به نرخهای نوسازی بالا عادت کرده است، چنین چیزی میتواند بسیار آزاردهنده باشد. در واقع با روشن کردن همیشگی Battery Saver، بخش عمدهای از لذت کار با گوشی را قربانی میکنید.
حالتهای Battery Saver و Low Power Mode فقط فعالیتهای پسزمینه را محدود نمیکنند و قدرت پردازشی گوشی را هم کاهش میدهند؛ موردی که باعث کندترشدن انیمیشنها و دیرتر بازشدن اپلیکیشنها میشود.
کندترشدن گوشی هنگام روشن بودن حالت ذخیرهی نیرو در حین گشتوگذار سریع در محیط رابط کاربری نمود بیشتری پیدا میکند. از سوی دیگر، کاهش قدرت پردازشی برای گیمرها فاجعه بهشمار میرود و به کاهش نرخ فریم و عدم پایداری منجر میشود.
با روشنکردن حالت ذخیرهی نیرو و کاهش فعالیتهای پسزمینه، بهاحتمال زیاد دستهای از اپلیکیشنها مانند سابق کار نخواهند کرد. بهعنوان مثال، فعالت اپلیکیشنهای استریمینگ محدود میشود و برنامههای موقعیتیابی هم نمیتوانند در پسزمینه مکان فعلی شما را پیدا کنند. در ضمن، شاید برای دریافت ایمیلها هم لازم باشد تا اپلیکیشن را بهصورت دستی باز کنید.
ظاهراً حالت ذخیرهی نیرو در عملکرد سرویسهای ذخیرهسازی ابری هم اخلال ایجاد میکند و باعث میشود تا اطلاعات دیربهدیر همگامسازی شوند.
گاهی اوقات هم نوتیفیکیشنهای مهم ارسال میشوند، ولی دیگر خبری از نوتیفیکشنهای مرتبط با آن نیست. چنین چیزی میتواند در اپلیکیشنهایی مثل واتساپ و تلگرام که لحظهبهلحظه بهروز میشوند، خیلی بد باشد.
مهمتر از همه تأخیر در ارسال کدهای تأیید دو مرحلهای و هشدار اضطراری، در زندگی واقعی مشکلات فراوانی بهوجود میآورد.
شما گوشی پرچمدار نمیخرید تا همواره آن را در حالت ذخیره انرژی مورد استفاده قرار دهید؛ بلکه باید همانگونه که برای آن طراحی شده است، از تمام قابلیتهای آن بهره ببرید.
بیتردید، عمر باتری یکی از مهمترین معیارها در انتخاب تلفن هوشمند است؛ اما بسیاری از کاربران هنگام خرید توجه کافی به آن را ندارند. این تصور باعث میشود انتظار دوام یکروزهی باتری بدون محدودیت عملکرد شکل بگیرد.
در نتیجه، کاربران پس از مدتی به استفادهی مداوم از حالت ذخیره انرژی روی میآورند؛ قابلیتی که هرچند در کوتاهمدت تأثیر دارد؛ اما برای استفادهی دائمی طراحی نشده است. فعال نگه داشتن همیشگی این حالت، بهویژه در گوشیهای پرچمدار گرانقیمت، باعث کاهش محسوس کیفیت تجربهی کاربری میشود و عملاً توان واقعی دستگاه را محدود میکند.
در آیفون، فعال شدن حالت Low Power باعث محدود شدن خودکار برخی قابلیتهای اصلی میشود؛ از جمله کاهش روشنایی صفحه، محدود شدن نرخ نوسازی به ۶۰ هرتز و کوتاهتر شدن زمان قفل خودکار. همچنین فعالیتهای پسزمینه مانند همگامسازی iCloud، دانلود خودکار و دریافت ایمیل متوقف میشود. این محدودیتها میتوانند به تأخیر در بهروزرسانیها و اعلانها منجر شوند.
در گوشیهای اندرویدی نیز حالت ذخیره انرژی عملکرد دستگاه را بهطور محسوسی کاهش میدهد؛ بهعنوان نمونه، در مدلهای سامسونگ توان پردازنده محدود، نرخ نوسازی قفل و برخی قابلیتها مانند نمایشگر همیشه روشن و 5G غیرفعال میشوند. استفادهی دائمی از این حالت، عملاً توان واقعی یک گوشی پرچمدار را کاهش میدهد و آن را به سطح عملکرد گوشیهای میانرده نزدیک میکند.
چه راهحلهایی را میتوان جایگزین استفاده از حالت ذخیره انرژی کرد؟
راهحلهای زیادی مثل فعالکردن روشنایی خودکار و گزینهی Adaptive battery (باتری تطبیقی) میتوانند بدون قربانیکردن عملکرد و نرخ نوسازی گوشی، عمر باتری آن را تا حد زیادی افزایش دهند.
ناگفته نماند که میتوانید که به تنظیمات بروید و اپلیکیشنهای بلااستفادهای را که مصرف باتری بالایی دارند، غیرفعال یا حذف کنید.
بهترین زمان برای فعالسازی حالت ذخیره انرژی چه زمانی است؟
بهترین و شاید تنها زمانی که استفاده از حالت ذخیرهی انرژی منطقی است، زمانی است که میدانید تا مدتی به شارژر دسترسی نخواهید داشت. این شرایط میتواند در سفرهای طولانی، برنامههای کمپینگ یا قطعیهای طولانیمدت برق رخ دهد.
همچنین زمانی که سطح باتری به کمتر از ۱۵ درصد میرسد و لازم است گوشی کمی بیشتر دوام بیاورد تا امکان اتصال به شارژر فراهم شود، این حالت کاربردی است؛ اما در سایر مواقع، واقعاً دلیلی برای فعال نگه داشتن دائمی آن وجود ندارد. گوشی هوشمند میتواند با الگوهای استفادهی کاربر سازگار شود و منابع سیستم را بهصورت هوشمند مدیریت کند.
اپل با آیفون ۱۸ پرو، ظاهر مینیمال و یکپارچهتر را هدف گرفته است که یادآور مدلهای کلاسیک آیفون است.
