همشهری آنلاین: آیا ممکن است در چند کیلومتری بالای سر ما، دریچهای باز شده باشد که قوانین فیزیک در آن کار نمیکنند؟ کشف جدید رصدخانههای مداری، تمام ساعتهای اتمی جهان را به چالش کشیده است.
زمانی که اپراتورهای ایستگاه فضایی بینالمللی متوجه اختلاف زمانی چند میلیثانیهای در دستگاههای خود شدند، هیچکس فکر نمیکرد که بشر در آستانه بزرگ ترین کشف قرن قرار دارد.
گره زمانی
بررسیهای دقیقتر نشان داد در یک نقطه خاص در ارتفاع ۴۰۰ کیلومتری زمین، بافت زمان دچار "کشسانی" شده است. این ناحیه که دانشمندان آن را «گره زمانی» نامیدهاند، مانند یک حباب عمل میکند که درون آن، ثانیهها کندتر از دنیای بیرون میگذرند. این کشف نه تنها نظریه نسبیت انیشتین را با اصلاحات جدی روبه رو کرده، بلکه این سوال جنجالی را مطرح ساخته است: آیا این یک پدیده طبیعی است یا یک «درگاه» که توسط تمدنی پیشرفته برای سفر در میان ابعاد ساخته شده؟
وقتی ساعتهای اتمی دیوانه میشوند!
همه چیز از یک خطای سیستمی شروع شد. ماهوارههای جیپیاس (GPS) که به دقت نانو-ثانیهای خود متکی هستند، هنگام عبور از فراز اقیانوس آرام جنوبی، دچار نوسانات عجیبی شدند. دادههای دریافتی نشان داد در مرکز این منطقه، زمان حدود ۰.۰۰۰۴ ثانیه کندتر از بقیه نقاط زمین حرکت میکند. اگرچه این عدد کوچک به نظر میرسد، اما از نظر فیزیک کوانتوم، این یک فاجعه و در عین حال یک معجزه است؛ چرا که نشاندهنده وجود یک «چاه گرانشی» عظیم در جایی است که عملاً هیچ جرم سنگینی وجود ندارد!
مسافران زمان به خانه نزدیک شدهاند؟
فیزیکدانان در مرکز تحقیقات فضایی آلمان مدعی هستند که این ناهنجاری ناشی از تجمع «ماده تاریک» در یک نقطه متمرکز است. این ماده که ۹۵ درصد جهان را تشکیل میدهد و همیشه غیرقابل ردیابی بود، اما در حال حاضر خود را به صورت یک گره گرانشی نشان داده است. این حباب زمانی مانند یک عدسی عمل میکند که نه تنها نور، بلکه خودِ زمان را هم خم میکند. کسانی که بتوانند وارد این حباب شوند، عملاً به آینده سفر میکنند؛ سفری که بازگشتی برای آن متصور نیست.
شنیدن پژواکهای گذشته در نقطه صفر
بخش حیرتانگیز این موضوع، ادعای برخی دانشمندان درباره دریافت سیگنالهای رادیویی قدیمی در این منطقه است. به نظر میرسد این گره زمانی مانند یک «دیسک سخت کیهانی» عمل کرده و امواج رادیویی را که دههها پیش از زمین خارج شده بودند، در خود به دام انداخته است. اپراتورهای رادیویی گزارش دادهاند که توانستهاند بخشهایی از برنامههای رادیویی دهه ۱۹۵۰ را با وضوحی باورنکردنی از درون این حباب دریافت کنند. گویی زمان در این نقطه، خاطرات زمین را در خود ذخیره کرده است.
