زومیت: پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند سلامت غده تیموس با کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی-عروقی و سرطان ریه مرتبط است.

تیموس، غده‌ای کوچک است که در قفسه‌ی سینه، کنار قلب و ریه‌ها قرار دارد. این غده معمولاً تا بزرگسالی فعال باقی می‌ماند، اما بیشترین فعالیت خود را قبل و در دوران بلوغ نشان می‌دهد. در این دوره، تیموس مسئول تولید سلول‌های T، نوعی از گلبول‌های سفید خون است که به بدن کمک می‌کنند با عفونت‌ها مبارزه کند.

سال‌ها نقش این غده در بزرگسالی نادیده گرفته شده بود؛ زیرا با افزایش سن کوچک می‌شود و جای خود را به بافت چربی می‌دهد و دانشمندان این نشانه را به معنای کاهش اهمیت غده تفسیر می‌کردند.

اما اکنون، دو پژوهش جدید نشان می‌دهند که این عضو ممکن است برای سلامتی طولانی‌مدت ما اهمیت داشته باشد. یافته‌های این تحقیقات با نتایج پژوهش‌های متعدد دیگری همسو هستند که بر نقش مهم سیستم ایمنی در روند پیری تاکید می‌کنند.

در یکی از پژوهش‌ها که در مجله‌ی نیچر منتشر شد، محققان از هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل حدود ۲۷هزار تصویر سی‌تی‌اسکن بیماران و سوابق پزشکی آن‌ها استفاده کردند. نتایج نشان داد که سلامت غده‌ی تیموس ممکن است با احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی-عروقی، سرطان ریه یا مرگ ناشی از هر علت مرتبط باشد.

هیو آرتس، نویسنده‌ی ارشد پژوهش و محقق مرکز پزشکی بریگام و استاد دانشگاه هاروارد، به ساینتیفیک آمریکن می‌گوید این یافته‌ها قطعه‌ی پازل مهمی برای درک سلامتی طولانی‌مدت هستند.

تجزیه و تحلیل هوش مصنوعی تنوع عظیمی را در سلامت غده‌ی تیموس بین افراد مختلف آشکار کرد. آرتس توضیح می‌دهد: «در برخی افراد، غده‌ی تیموس تا سنین بالا بسیار فعال باقی می‌ماند، در حالی که در دیگران، فعالیت آن در سنین پایین‌تر به سرعت کاهش می‌یابد.»

نکته‌ی مهم اینکه سلامت غده‌ی تیموس با سلامتی کلی فرد ارتباط مستقیم دارد. افرادی که غده‌ی تیموس سالم‌تری داشتند، معمولا از زندگی طولانی‌تری برخوردار بودند و کمتر دچار بیماری‌های قلبی-عروقی یا سرطان ریه می‌شدند. این نتایج حتی پس از درنظر گرفتن عواملی مانند سن، جنسیت و سابقه سیگار کشیدن مشاهده شد.

در پژوهش مرتبطی که آن هم در مجله‌ی نیچر منتشر شد، آرتس و همکارانش دریافتند که از بین بیماران سرطانی که تحت درمان ایمونوتراپی قرار می‌گیرند، آن‌هایی که غده‌ی تیموس سالم‌تری دارند، نتایج بهتری از درمان کسب می‌کنند.

آرتس می‌گوید: «این دو پژوهش نشان می‌دهند که این عضو تقریباً فراموش‌شده، یعنی غده‌ی تیموس، ممکن است نقش بسیار مهمی در سلامتی ما در طول زندگی ایفا کند.» تحقیقات گذشته نیز نشان داده‌اند بیمارانی که غده‌ی تیموس آن‌ها برداشته شده است، در سال‌های بعد نتایج سلامتی بدتری را تجربه می‌کنند.

ذکر این نکته ضروری است که پژوهش‌های مورد بحث ارتباط بین سلامت غده‌ی تیموس و نتایج سلامتی طولانی‌مدت را نشان می‌دهند؛ اما رابطه علت و معلولی را ثابت نمی‌کنند.

تیموس، ساختاری لنفاوی در قفسه سینه است که نقش محوری در تکوین سلول‌های T ایفا می‌کند و فعالیت آن تا بزرگسالی حفظ می‌شود

بیماران شرکت‌کننده در پژوهش‌ها که سلامت بهتری در غده‌ی تیموس داشتند، معمولاً التهاب کمتری نیز داشتند که به گفته میتلبرون، می‌تواند نشانگر آن باشد که آنچه واقعاً اندازه‌گیری می‌شود، یک وضعیت کلی از التهاب پایین و عملکرد بهتر اندام‌های بدن است، نه اثر خاص تیموس. او اضافه می‌کند که ممکن است اندام‌های دیگر نیز روند مشابهی را نشان دهند.

میتلبرون تاکید می‌کند که پیام اصلی پژوهش‌ها این است که سیستم ایمنی سالم احتمالاً یکی از مهم‌ترین عوامل در حفظ سلامتی است. آرتس می‌گوید برای درک کامل چگونگی تأثیر سلامت غده‌ی تیموس بر طول عمر، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است. اما این مطالعات دانش جدیدی ارائه می‌دهند و نشان می‌دهند غده‌ی تیموس شایسته توجه و پژوهش بیشتر است.

این گزارش خبری با صرف زمان و هزینه فراوان و درحالی تهیه شده که دسترسی به اینترنت بین‌الملل در کل کشور همچنان با محدودیت مواجه است.