دنیای سینمای کوتاه ایران در روزهای اخیر، بیش از آنکه بر مدار جشنواره‌های فانتزی بچرخد، با واقعیت‌های سختِ پیرامون گره خورده است. «نود ثانیه با فیلم کوتاه» در تازه‌ترین گزارش خود، از سینمایی می‌گوید که نه تنها در برابر آسیب‌های فیزیکی ناشی از بحران و جنگ سر خم نکرده، بلکه دفاتر آن در شهرهایی چون تهران، انزلی و ایلام، با وجود تخریب و آسیب‌دیدگی، همچنان نبض تولید و آموزش را زنده نگاه داشته‌اند. این استقامتِ نهادی نشان‌دهنده آن است که سینمای کوتاه دیگر صرفاً یک «سرگرمی» نیست، بلکه به بخشی از هویت اجتماعی و حافظه جمعی ما تبدیل شده است.