نشریه آتلانتیک نوشت: رئیس‌جمهور ترامپ واقعاً، واقعاً می‌خواهد جنگ با ایران پایان یابد. او بارها پیروزی را اعلام کرده است، از جمله حدود سه هفته پیش، زمانی که ایران تنگه هرمز را به طور موقت بازگشایی کرد. او بارها ضرب‌الاجل‌های آتش‌بس خود را تمدید کرده است به جای اینکه تهدیدهای خود (که گاه آخرالزمانی بودند) برای ازسرگیری خصومت‌ها را عملی کند. این هفته، دولت او ناگهان تلاش برای اسکورت کشتی‌ها در تنگه را کنار گذاشت، تا حدی به دلیل ترس از اینکه این کار باعث درگیری‌های خشونت‌آمیز و افزایش تنش شود.

 

به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: ترامپ از جنگ خسته شده است، جنگی که بسیار دشوارتر و بسیار طولانی‌تر از آنچه انتظار داشت ثابت شده است. حزبش با نگرانی به نظاره‌گر افزایش قیمت بنزین و کاهش آمار رأی است. او نمی‌خواهد مانند برخی از پیشینیانش درگیر جنگی در خاورمیانه شود. او نمی‌خواهد این جنگ نشست بسیار مهمش را در هفته آینده در چین بر هم بزند. او آماده است تا از این موضوع عبور کند.

 

اما به نظر می‌رسد ایران نمی‌خواهد جنگ به پایان برسد. یا حداقل نه با هر نوع نتیجه‌ای که برای مذاکره‌کنندگان آمریکایی قابل قبول باشد. ترامپ اکنون در تنگنا قرار گرفته است. پنج تن از دستیاران و مشاوران ترامپ به من گفتند که رئیس‌جمهور متقاعد شده است که می‌تواند هر نوع توافقی را به عنوان یک پیروزی بفروشد. اما حداقل در حال حاضر، مردی که کتاب «هنر معامله» را نوشته است، حتی نمی‌تواند ایران را پای میز مذاکره بیاورد. امروز، واشنگتن هنوز منتظر پاسخ ایران به آخرین پیشنهاد است، یک یادداشت تفاهم یک صفحه‌ای که بسیار بیشتر تمدید آتش‌بس است تا معاهده‌ای برای پایان درگیری.

 

ترامپ با یک سؤال دشوار روبروست: چگونه جنگی را پایان می‌دهید وقتی حریف شما کوتاه نمی‌آید؟ به نظر می‌رسد ایران مصمم است کاری را که از لحاظ تاریخی در آن خوب عمل کرده است، انجام دهد: تحقیر کردن یک رئیس‌جمهور آمریکا.

 

ترامپ هرگز فکر نمی‌کرد این وضعیت اینگونه پیش برود. پس از عملیات نظامی چشمگیر برای ربودن نیکلاس مادورو از کاراکاس، رئیس‌جمهور چشمان خود را به ایران دوخت و به معتمدان گفت که «ونزوئلایی دیگر» خواهد بود. ترامپ معتقد بود ارتش آمریکا شکست‌ناپذیر است و او شانس سرنگونی حکومت تهران را دارد، جایزه‌ای که از پیشینیانش دریغ شده بود. او در حال ترسیم مجدد نقشه‌های جهان بود و انتظار داشت پیروزی در عرض چند روز، حداکثر یک یا دو هفته به دست آید. اما تهران تسلیم نشد و در عوض به همسایگان خود در خلیج فارس حمله کرد و کنترل تنگه هرمز را به دست گرفت، تنگه‌ای که ۲۰ درصد نفت جهان از آن عبور می‌کند. ایران با ترکیبی از مین‌ها، قایق‌های تهاجمی کوچک و پهپادها، عملاً آبراه را بست. قیمت انرژی سر به فلک کشید. درگیری به بن‌بست و سپس آتش‌بسی شکننده انجامید. یک دور مذاکره رسمی و پرمخاطب شکست خورد. مذاکره دیگری برنامه‌ریزی نشده است.

 

در ظاهر، ترامپ چیزی جز اعتماد به نفس ابراز نکرده است. گاهی اوقات، جنگ را کم‌اهمیت جلوه می‌دهد و آن را یک «گشت و گذار کوچک» یا «انحراف» یا «جنگ کوچک» می‌نامد. او تقریباً هر روز پیروزی قریب‌الوقوع را اعلام می‌کند، لاف‌زدنی که با سخنرانی‌های پیت هگزست وزیر دفاع در نشست‌های پنتاگون همخوانی دارد. پشت درهای بسته، صدا آرام‌تر است، اما مقامات آمریکایی واقعاً معتقدند محاصره دریایی بنادر ایران که ماه گذشته برقرار شد، کارآمد است و اقتصاد این کشور را تحت فشار قرار می‌دهد. دو مقام پیش‌بینی کردند که ایران در مواجهه با فروپاشی، ناچار به مذاکره خواهد شد.

 

اما سؤال واقعی زمان‌بندی است: بسیاری از کارشناسان پیش‌بینی کرده‌اند که ایران می‌تواند ماه‌ها (نه هفته‌ها) در برابر فشار محاصره مقاومت کند. یک ارزیابی اطلاعاتی آمریکا که این هفته به تصمیم‌گیرندگان ارائه شد، با این نظر موافق است و نشان می‌دهد که ایران می‌تواند حداقل سه یا چهار ماه دیگر دوام بیاورد. اگر چنین شود و ایران تنگه را بسته نگه دارد، قیمت‌ها در غرب، از جمله در آمریکا در سال انتخابات میان‌دوره‌ای، به افزایش خود ادامه خواهند داد. آنگاه مسئله به تحمل رنج تبدیل می‌شود: کدام طرف می‌تواند سختی‌های اقتصادی بیشتری را تحمل کند؟

 

صبر، قوت ترامپ نیست. یکی از مشاوران ترامپ که مرتباً با او صحبت می‌کند به من گفت که رئیس‌جمهور از جنگ «خسته شده است». برخی دیگر معتقدند او از عدم تغییر دیدگاه ایران کلافه است. و در حالی که ترامپ گاهی خود را از نگرانی‌های سیاسی حزبش جدا می‌کند، جمهوری‌خواهان با انبوهی از شکایات در مورد افزایش قیمت‌ها، به ویژه قیمت بنزین، مواجه شده‌اند. بسیاری در حزب جمهوری‌خواه خود را برای از دست دادن مجلس نمایندگان آماده می‌کردند؛ آنها معتقدند هرچه جنگ بیشتر طول بکشد، احتمال از دست دادن اکثریت در مجلس سنا نیز بیشتر می‌شود.

 

دستیاران و مشاوران ترامپ به من گفته‌اند که علیرغم بن‌بست مذاکرات، ترامپ تمایلی به ازسرگیری جنگ ندارد. نگرانی‌هایی در مورد کاهش ذخایر مهمات آمریکا وجود دارد و ترامپ اخیرا اکراه خود را برای کشتن افراد بیشتر ابراز کرد. برخی از متحدان آمریکا در منطقه (از جمله عربستان سعودی و امارات متحده عربی در مقاطعی) نگرانی خود را ابراز داشته‌اند که ازسرگیری حملات آمریکا، بار دیگر آنها را به اهداف تلافی‌جویانه ایران تبدیل کند. اخیرا، ایران به روی کشتی‌های نیروی دریایی آمریکا در تنگه هرمز آتش گشود و آمریکا با حمله به مناطقی در ایران تلافی کرد. اما علیرغم این اوج‌گیری درگیری، ترامپ اصرار داشت که آتش‌بس همچنان پابرجاست و حملات را «یک ضربه محدود» توصیف کرد و اهمیت آنها را نادیده گرفت. مشاوران همچنین اشاره کرده‌اند که او می‌خواهد پیش از سفرش به پکن در هفته آینده برای دیدار با شی جین پینگ، رئیس‌جمهور چین، هرگونه اقدام نظامی را کاهش دهد. چین نارضایتی خود را از جنگ و بسته شدن تنگه اعلام کرده است. ترامپ می‌خواهد بتواند ادعا کند که جنگ در حال پایان یافتن است در حالی که به دنبال معاملات تجاری و تجاری جدید با شی است.

 

مشاوران گفته‌اند که به عنوان یک پیچیدگی دیگر، ایالات متحده تا حد زیادی فهرست اهداف نظامی مهم خود را به پایان رسانده است. برای ادامه افزایش تنش، که حرکت شاخص ترامپ است، او مجبور شده است اهداف غیرنظامی مانند نیروگاه‌ها، پل‌ها و حتی کارخانه‌های نمک‌زدایی را تهدید کند. در مقطعی، او تهدید کرد که «امشب یک تمدن کامل خواهد مرد»، تهدیدی آشکار برای جنایات جنگی. ترامپ همچنین گزینه‌هایی برای تهاجم زمینی محدود دارد - تصرف اورانیوم با غنای بالا یا حمله به جزیره خارک، مرکز بخش انرژی ایران - اما او نسبت به به خطر انداختن جان سربازان آمریکایی مردد است.

 

و بنابراین ترامپ به اعلام ضرب‌الاجل‌هایی برای وادار کردن ایران به تسلیم ادامه می‌دهد، اما تهران به بلوف‌زدن‌های او ادامه می‌دهد. هفته‌هاست که ترامپ درباره ازسرگیری حملات لاف می‌زند، اما هر بار راهی برای عقب‌نشینی پیدا می‌کند. به استثنای چند چهره جنگ‌طلب، اکثر افراد در اطراف ترامپ حتی با ادامه بن‌بست، تمایلی به ازسرگیری حمله ندارند. در حالی که محاصره دریایی برای مقابله با بستن تنگه توسط ایران برقرار است، دولت روز دوشنبه «پروژه آزادی» را رونمایی کرد که طی آن نیروی دریایی آمریکا را برای کمک به خروج برخی کشتی‌ها از آبراه به کار گرفت. اگرچه چند کشتی در روز اول موفق به عبور از تنگه شدند، ترامپ به سرعت طرح را کنار گذاشت. نیروهای ایرانی به یک کشتی باری کره جنوبی شلیک کردند، با کشتی‌های جنگی آمریکا درگیر شدند و پنتاگون گفت هفت قایق کوچک ایرانی را نابود کرده است. اما مقامات دولت نمی‌خواستند خطر تشدید عمده خصومت‌ها، به ویژه حمله احتمالی به یک کشتی نیروی دریایی آمریکا را بپذیرند. برخی از متحدان خلیج فارس که از تلافی‌جویی می‌ترسیدند، دسترسی آمریکا به پایگاه‌ها و حریم هوایی خود را قطع کردند.

 

ترامپ همچنین ادعا کرد که عملیات را به دلیل نزدیک بودن توافق برای پایان جنگ به حالت تعلیق درآورده است. اما او قبلاً در این موقعیت قرار گرفته و موفق نبوده است. مقامات آمریکایی خصوصاً اعتراف می‌کنند که با توجه به متلاشی شدن رهبری ایران، مطمئن نیستند با چه کسی مذاکره می‌کنند یا چه کسی در تهران برای انجام معامله اختیار دارد. میانجی‌های پاکستانی سعی در ازسرگیری مذاکرات داشته‌اند. مذاکرات رسمی به رهبری معاون رئیس‌جمهور، ونس، بدون توافق به پایان رسید. دور دیگری از مذاکرات که برای اواخر ماه قبل برنامه‌ریزی شده بود، هرگز برگزار نشد، زیرا هیئت ایرانی اسلام‌آباد را قبل از رسیدن مقامات آمریکایی ترک کرد. 

 

علناً، کاخ سفید همچنان جنگ را موفقیت‌آمیز جلوه می‌دهد. اولیویا ویلز، سخنگو در بیانیه‌ای به من گفت: «رئیس‌جمهور ترامپ همه برگ‌های برنده را در دست دارد و او عاقلانه همه گزینه‌ها را روی میز نگه می‌دارد تا اطمینان حاصل کند که ایران هرگز نمی‌تواند صاحب سلاح هسته‌ای شود. محاصره بسیار موفق، اقتصاد ایران را خفه می‌کند و ایالات متحده ثابت کرده است که برتری زمینی، دریایی و هوایی خود را حفظ می‌کند.»

 

حتی بدون توافق رسمی، ترامپ اعلام پیروزی قاطع و عبور از این مرحله را در نظر گرفته است. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، حتی فراتر رفت و اوایل این هفته گفت که جنگ تمام شده است. اما انجام این کار در حال حاضر باعث می‌شود اهداف جنگی که در مقاطع مختلف توسط رئیس‌جمهور و دستیارانش ترسیم شده بود، محقق نشده باقی بماند. بله، نیروی دریایی ایران تا حد زیادی نابود شده است. اما به گفته برخی برآوردها، ایران هنوز بیش از نیمی از توان موشک‌های بالستیک خود را در اختیار دارد. گروه‌های نیابتی آن، مانند حزب الله، هنوز در حال جنگ هستند. تغییر رژیم واقعی رخ نداده است.

 

زرادخانه هسته‌ای آن هنوز یک تهدید است و هیچ توافقی برای رقیق کردن آن یا ارسال آن به خارج از کشور وجود ندارد. ایران تقریباً به طور قطع جنگ را با کنترل بیشتر، چه ضمنی و چه صریح، بر تنگه هرمز ترک خواهد کرد تا قبل از درگیری، از جمله این آگاهی که می‌تواند دوباره آبراه را ببندد و باعث درد اقتصادی جهانی شود.

 

ترامپ می‌خواهد جنگ پایان یابد. او می‌خواهد توافق کند. اما توافق به دو طرف نیاز دارد و هیچ شواهدی وجود ندارد که ایران علاقه‌مند باشد ترامپ را از مخمصه‌ای که خود ساخته نجات دهد.