با افزایش موارد ابتلا به زوال عقل (دمانس) در هند، دانشمندان بهطور مداوم در حال بررسی عوامل احتمالی مؤثر در بروز این بیماری هستند. اکنون یک مطالعه جدید نشان داده است که کمبود برخی ویتامینهای ضروری نیز میتواند از عوامل مهم افزایشدهنده خطر زوال عقل باشد.
به گزارش انتخاب و به نقل از انلی مای هلث؛ پژوهش تازهای که توسط شورای تحقیقات پزشکی هند و مؤسسه ملی تغذیه هند (ICMR-NIN) انجام شده، نشان میدهد کمبود برخی ویتامینهای کلیدی با افزایش خطر ابتلا به زوال عقل در بزرگسالان هندی ارتباط دارد. این یافتهها بر اهمیت تغذیه مناسب در حفظ سلامت مغز، بهویژه در شرایطی که جمعیت سالمندان هند رو به افزایش است، تأکید میکنند.
زوال عقل مجموعهای از اختلالات است که حافظه، تفکر، رفتار و توانایی انجام فعالیتهای روزمره را تحت تأثیر قرار میدهد. اگرچه افزایش سن یکی از مهمترین عوامل خطر این بیماری محسوب میشود، اما کارشناسان معتقدند عوامل مختلفی در سبک زندگی و وضعیت سلامت افراد نیز میتوانند در بروز آن نقش داشته باشند.
پژوهشگران چه چیزی کشف کردند؟
این مطالعه که در مجله The Lancet Regional Health – Southeast Asia منتشر شده است، ۵۷۰ فرد ۴۰ تا ۸۰ ساله از مناطق شهری و روستایی ایالت تلانگانا را بررسی کرد. محققان برای درک بهتر ارتباط میان تغذیه و خطر زوال عقل، وضعیت شناختی، عادات غذایی و سطح ویتامینهای موجود در خون شرکتکنندگان را ارزیابی کردند.
نتایج نشان داد که نزدیک به ۴۰ درصد از شرکتکنندگان در گروه دارای «خطر بالاتر پیشبینیشده برای زوال عقل» قرار داشتند. افراد این گروه بیشتر دچار کمبود چندین ویتامین مهم بودند؛ بهویژه:
* ویتامین D
* ویتامین B2 (ریبوفلاوین)
* ویتامین B6
* ویتامین B12
پژوهشگران همچنین دریافتند افرادی که در معرض خطر بالاتر زوال عقل قرار داشتند، بهطور کلی از وضعیت تغذیهای ضعیفتری برخوردار بودند. این افراد معمولاً رژیم غذایی کمتنوعتری داشتند، چربیهای اشباع بیشتری مصرف میکردند و میزان دریافت چربیهای غیراشباع مفید در رژیم غذایی آنها کمتر بود.
در مقابل، رژیمهای غذایی سرشار از میوهها، سبزیجات و سایر مواد غذایی غنی از ریزمغذیها با کاهش عوامل خطر مرتبط با زوال عقل همراه بودند.
تفاوت میان مناطق روستایی و شهری
یکی دیگر از یافتههای قابل توجه این مطالعه، تفاوت میان ساکنان مناطق روستایی و شهری بود. کمبود ویتامینها در میان شرکتکنندگان روستایی شایعتر مشاهده شد. محققان معتقدند تنوع کمتر مواد غذایی و دسترسی محدودتر به خوراکیهای مغذی در این مناطق ممکن است در افزایش خطر زوال عقل نقش داشته باشد.
ژنتیک تنها عامل تعیینکننده نیست
متخصصان مشارکتکننده در این پژوهش تأکید کردند که اگرچه عوامل ژنتیکی در بروز زوال عقل نقش دارند، اما تقریباً نیمی از موارد این بیماری ممکن است به عوامل قابل تغییر و کنترل مرتبط باشند؛ عواملی مانند:
* دیابت
* چاقی
* فشار خون بالا
* سیگار کشیدن
* کمتحرکی
* تغذیه نامناسب
این موضوع نشان میدهد که بهبود کیفیت رژیم غذایی و رفع کمبودهای تغذیهای میتواند به یکی از راهبردهای مهم پیشگیری از زوال عقل تبدیل شود.
آیا کمبود ویتامینها مستقیماً باعث زوال عقل میشوند؟
با این حال، پژوهشگران هشدار میدهند که این مطالعه ثابت نمیکند کمبود ویتامینها بهطور مستقیم باعث زوال عقل میشود. از آنجا که این پژوهش از نوع «مقطعی» بوده است، تنها میتواند وجود ارتباط میان این دو را نشان دهد و نه رابطه علت و معلولی را.
برای مشخص شدن اینکه آیا اصلاح کمبودهای ویتامینی میتواند خطر زوال عقل را کاهش دهد یا خیر، انجام مطالعات بلندمدت بیشتری ضروری است.
اهمیت پیشگیری در سالهای آینده
کارشناسان هشدار میدهند که تعداد مبتلایان به زوال عقل در هند تا سال ۲۰۵۰ بهطور چشمگیری افزایش خواهد یافت. به همین دلیل، پیشگیری از این بیماری اهمیت روزافزونی پیدا کرده است.
متخصصان توصیه میکنند که حفظ یک رژیم غذایی متعادل، دریافت کافی ویتامینها و مواد معدنی ضروری و پیروی از سبک زندگی سالم میتواند به حفظ سلامت مغز و کاهش خطر مشکلات شناختی در سالهای آینده کمک کند.
