آیا میدانستید زندگی در نزدیکی کبوترها میتواند سلامت ریههای شما را به خطر بیندازد؟ پزشکان هشدار میدهند که «بیماری ریه کبوتر» یک عارضه جدی اما کمتر شناختهشده است که در صورت تشخیص ندادن و درمان نشدن، حتی میتواند جان فرد را تهدید کند.
به گزارش انتخاب و به نقل از انلی مای هلث؛ بسیاری از افرادی که به نگهداری کبوتر علاقه دارند، با پرندگان کار میکنند یا در مناطقی زندگی میکنند که تجمع پرندگان در آنها زیاد است، ممکن است بدون آنکه بدانند در معرض این بیماری قرار داشته باشند.
بیماری ریه کبوتر چیست؟
بیماری ریه کبوتر در گروهی از بیماریها قرار میگیرد که با عنوان «پنومونیت ناشی از حساسیت مفرط» شناخته میشوند. این بیماری زمانی ایجاد میشود که سیستم ایمنی بدن نسبت به پروتئینهای موجود در فضولات، پرها یا ترشحات خشکشده پرندگان واکنش نشان دهد.
هنگامی که این ذرات بسیار ریز در هوا پراکنده میشوند و فرد بارها آنها را استنشاق میکند، التهاب در بافت ریه آغاز میشود و به مرور زمان میتواند به آسیبهای جدی منجر شود.
به گفته دکتر اودهش بانسال، متخصص ارشد بیماریهای تنفسی:
«یکی از دلایلی که بیماری ریه کبوتر اغلب نادیده گرفته میشود، شباهت علائم اولیه آن به بیماریهای شایع تنفسی است. افراد ممکن است دچار سرفه مداوم، تنگی نفس، خستگی، احساس فشار در قفسه سینه یا تب خفیف شوند. از آنجا که این علائم معمولاً بهتدریج ظاهر میشوند، بسیاری از بیماران ارتباط آنها را با قرار گرفتن در معرض پرندگان تشخیص نمیدهند.»
کبوترها چگونه باعث آسیب به ریه میشوند؟
اگر تماس با این ذرات آلرژیزا ماهها یا حتی سالها ادامه پیدا کند، التهاب مزمن میتواند به ایجاد بافت اسکار (فیبروز) در ریهها منجر شود. این آسیب دائمی، ظرفیت و عملکرد ریه را کاهش میدهد و انجام فعالیتهای روزمره مانند راه رفتن یا بالا رفتن از پلهها را دشوارتر میکند.
در موارد شدید، تخریب طولانیمدت ریهها میتواند کیفیت زندگی فرد را بهطور قابل توجهی کاهش دهد و مشکلات تنفسی جدی ایجاد کند.
بر اساس مطالعهای منتشرشده در European Respiratory Journal، گروههای زیر بیش از دیگران در معرض خطر ابتلا قرار دارند:
* پرورشدهندگان کبوتر و سایر پرندگان
* صاحبان پرندگان خانگی
* کارکنان صنعت طیور
* کارکنان فروشگاههای حیوانات خانگی
* افرادی که بهطور مرتب محلهای آلوده به فضولات پرندگان را تمیز میکنند
حتی اعضای خانواده این افراد نیز ممکن است در معرض خطر باشند، زیرا گردوغبار آلوده به ذرات پرندگان میتواند از طریق لباسها یا تجهیزات به داخل خانه منتقل شود.
آیا بیماری ریه کبوتر قابل تشخیص است؟
تشخیص این بیماری همیشه آسان نیست، زیرا علائم آن شباهت زیادی به آسم، برونشیت و برخی دیگر از بیماریهای ریوی دارد.
پزشکان معمولاً برای تشخیص صحیح، موارد زیر را بررسی میکنند:
* سابقه پزشکی بیمار
* علائم و نشانههای بالینی
* تصویربرداری از قفسه سینه
* آزمایشهای عملکرد ریه
در بسیاری از موارد، آگاهی از تماس مداوم بیمار با پرندگان، کلید اصلی رسیدن به تشخیص درست است.
درمان بیماری ریه کبوتر
مهمترین اقدام درمانی، کاهش یا قطع کامل تماس با عامل حساسیتزا است.
این اقدامات میتواند شامل موارد زیر باشد:
* اجتناب از تماس مستقیم با پرندگان
* بهبود تهویه محیط زندگی یا کار
* استفاده از ماسکهای محافظ هنگام کار با پرندگان
* رعایت اصول بهداشتی هنگام جابهجایی یا تمیز کردن مواد مرتبط با پرندگان
در برخی موارد نیز پزشکان برای کنترل التهاب ریه، داروهایی مانند کورتیکواستروئیدها (کورتونها) تجویز میکنند.
تشخیص زودهنگام؛ کلید پیشگیری از آسیب دائمی
متخصصان تأکید میکنند که آگاهی از این بیماری اهمیت زیادی دارد، زیرا تشخیص زودهنگام میتواند از بروز آسیبهای جبرانناپذیر به ریه جلوگیری کند.
افرادی که بهطور منظم با کبوترها یا سایر پرندگان در تماس هستند، باید هرگونه سرفه مداوم، تنگی نفس یا سایر مشکلات تنفسی را جدی بگیرند و در صورت ادامهدار شدن علائم، به پزشک مراجعه کنند.
جمعبندی
بیماری ریه کبوتر شاید به اندازه سایر بیماریهای تنفسی شناختهشده نباشد، اما یک تهدید واقعی برای سلامت ریهها محسوب میشود. شناخت این خطر، رعایت اقدامات پیشگیرانه و مراجعه بهموقع به پزشک میتواند از بروز عوارض جدی و آسیبهای ماندگار در آینده جلوگیری کند.
