قرصهای ترکیبی جلوگیری از بارداری ممکن است خطر پرخوری در برخی زنان را افزایش دهند. زنان هنگام مصرف قرصهای فعال در مقایسه با قرصهای غیرفعال (دارونما) بیشتر دچار پرخوری هیجانی میشوند. پژوهشگران معتقدند هورمون پروژسترون موجود در این قرصها میتواند اشتها را افزایش دهد.
به گزارش انتخاب و به نقل از HealthDay News؛ بر اساس یک مطالعه جدید، قرصهای جلوگیری از بارداری ممکن است در برخی زنان خطر پرخوری عصبی (بینگایتینگ) را افزایش دهند.
پژوهشگران گزارش دادند زنانی که از قرصهای ترکیبی جلوگیری از بارداری استفاده میکردند، در مقایسه با زمانی که قرص دارونما مصرف میکردند، بیشتر دچار پرخوری هیجانی میشدند. این نتایج در تاریخ ۱۷ ژوئن در مجله JAMA Network Open منتشر شد.
پرخوری هیجانی به معنای «تمایل به پرخوری یا پرخوری افراطی در واکنش به احساسات منفی» است؛ همانطور که تیم پژوهشی به سرپرستی کِلی کلاپ، استاد روانشناسی دانشگاه ایالتی میشیگان، توضیح داده است.
پژوهشگران گزارش کردند:
«در دوره مصرف قرصهای فعال نسبت به قرصهای غیرفعال، افزایش قابلتوجهی در رفتارهای پرخوری مشاهده شد.»
به گفته محققان، قرصهای ترکیبی به نظر میرسد الگوی هورمونیای را شبیهسازی میکنند که با بیشترین خطر پرخوری مرتبط است؛ یعنی افزایش سطح استرادیول و پروژسترون که بلافاصله پس از تخمکگذاری در بدن رخ میدهد.
حدود ۸۵ درصد از زنانی که از قرص جلوگیری از بارداری استفاده میکنند از نوع ترکیبی آن استفاده میکنند.
کلاپ در یک بیانیه خبری تأکید کرد:
«مهم است بدانیم که همه زنان در این مطالعه دچار پرخوری نشدند؛ این داروها برای بسیاری از زنان ایمن هستند و احتمالاً این خطر فقط در افرادی با عوامل زمینهای خاص دیده میشود.»
در این مطالعه، پژوهشگران رفتارهای غذایی ۴۲۲ زن را در طول ۴۹ روز (دو چرخه مصرف قرص) بررسی کردند. شرکتکنندگان هر روز پرسشنامههایی درباره عادات غذایی خود تکمیل میکردند و وضعیت آنها در چرخه مصرف قرص ثبت میشد.
نتایج نشان داد در هر دو چرخه، زنان هنگام مصرف قرصهای فعال بیشتر دچار پرخوری هیجانی میشدند.
دکتر دینا هایلو، مدیر پزشکی چاقی در بیمارستانهای نورثول نیویورک که این مطالعه را بررسی کرده بود، گفت این اثر احتمالاً به دلیل هورمون پروژسترون است:
«استروژن معمولاً اشتها را کاهش میدهد و به کنترل وزن کمک میکند، اما پروژسترون اثر برعکس دارد و میتواند اشتها و میل به غذا را افزایش دهد.»
او همچنین اشاره کرد که ثبت روزانه رفتار غذایی به زنان کمک کرده تا میزان پرخوری خود را بهتر کنترل کنند.
پژوهشگران تأکید کردند که این نتایج نشان میدهد خودنظارتی (self-monitoring) میتواند ابزار مؤثری برای کاهش رفتارهای پرخوری باشد.
همچنین آنها گفتند تحقیقات بیشتری لازم است تا مشخص شود آیا سایر روشهای جلوگیری از بارداری مانند آییودی یا ایمپلنت نیز چنین اثری دارند یا خیر.
