الجزیره نوشت: دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۹ کاخ سفید را ترک خواهد کرد، اما سیاستی که او را با شعار «آمریکا اول» به قدرت رساند، به نظر از دوره ریاستجمهوری او ماندگارتر و از حزبش گستردهتر میرسد.
به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: ۱۰۰ روز مانده به انتخابات میاندورهای، وبسایت اکسیوس میگوید بسیاری از رأیدهندگان از جنگهای خاورمیانه خسته شدهاند، بهویژه وقتی بهبودی در وضعیت معیشتی خود احساس نمیکنند، و سیاستمدارانی از هر دو حزب اکنون سعی دارند از همین موضع به این فضا پاسخ دهند، نه از بیرون آن.
از خلال پوششهای روزنامهنگاری آمریکایی و بریتانیایی، ۶ شاخص برجسته میشوند که شکل نبرد نوامبر را ترسیم میکنند؛ از حالوهوای رأیدهندگان گرفته تا اقتصاد، نقشههای انتخاباتی و نگرانیهای پس از صندوقهای رأی.
۱. «آمریکا اول» دیگر انحصار ترامپ نیست
اکسیوس میگوید تعداد کمی اما رو به افزایشی از دموکراتها شروع به اتخاذ نسخهی خودشان از «آمریکا اول» کردهاند، در واکنش به جنگ ترامپ علیه ایران با مشارکت اسرائیل.
بهگفته این وبسایت آمریکایی، این جنگ شعارهایی را که ترامپ جزو هستهی گفتمان سیاسی خود میدانست، در هم ریخت و جبههی راست را دچار شکاف کرد و دری جدید برای دموکراتها گشود تا با همان زبان خود به او حمله کنند.
این وبسایت از «عبدالسید» (Abdul El-Sayed)، نامزد ترقیخواه مجلس سنا در میشیگان، نقل میکند که گفت: «من طرفدارترین نامزد برای شعار آمریکا اول در این کشور هستم» و معتقد است که نگه داشتن پول در داخل ایالات متحده به جای فرستادن آن به «ماشین جنگی یک کشور دیگر»، معنای واقعی این شعار است.
همچنین اشاره میکند که «رو خانا» (Ro Khanna)، نمایندهی دموکرات که در حال بررسی نامزدی برای کاخ سفید است، نیز از این شعار استفاده کرد و گفت که یک جنگ جدید در خاورمیانه در چهارچوب «آمریکا اول» نمیگنجد.
اکسیوس میافزاید که اکثر دموکراتها هنوز از این عبارت به شکل تحتاللفظی ترامپ اجتناب میکنند، اما بر محتوای آن تمرکز دارند.
«الکساندریا اوکاسیو کورتز» گفت که پولی که صرف بمبها در خارج از کشور میشود، میتواند صرف مدارس در داخل شود، در حالی که «کامالا هریس» گفت که احیای آمریکا با هزینهکرد پول عمومی برای مسکن، بهداشت و مراقبت از کودکان آغاز میشود، نه برای «جنگهای خارجی عجولانه».
۲. نقشه انتخاباتی به جمهوریخواهان حاشیهای برای نجات میدهد
در بررسی صحنهی انتخاباتی، اکسیوس میگوید فضای کلی در مجلس نمایندگان به نفع دموکراتها گرایش دارد، اما میدان نبرد بهخودیخود به جمهوریخواهان برتری میدهد.
در مجلس سنا، مزیت ساختاری جمهوریخواهان آشکارتر است، زیرا دموکراتها برای کسب اکثریت نیاز به تغییر ۴ کرسی دارند که حداقل دو کرسی از آنها در ایالتهای سرخ و به شدت طرفدار جمهوریخواهان است.
این وبسایت توضیح میدهد که دموکراتها به نظرسنجیهایی تکیه میکنند که به آنها برتری در رأی عمومی میدهند، همچنین به شور و شوق پایگاه خود و عملکرد نامزدهایشان در انتخابات ویژه.
در مقابل، جمهوریخواهان بر بازطراحی حوزههای انتخاباتی در ۹ ایالت شرط بستهاند؛ نبردی که طبق محاسبات حزبی، میتواند بین ۶ تا ۹ کرسی اضافی به آنها بدهد.
۳. آیووا و میشیگان در قلب راه کنگره
اکسیوس آیووا و میشیگان را در قلب راه نوامبر قرار میدهد. در مجلس نمایندگان، میگوید که مسیر رهبر اقلیت دموکرات، حکیم جفریس، به اکثریت از یک ایستگاه برجسته در آیووا میگذرد، جایی که تورم و عوارض تلافیجویانه بر کشاورزی فشار آورده است.
به نظر این وبسایت، کسب ۲ کرسی از ۴ کرسی جمهوریخواهان در آنجا برای دموکراتها نتیجهای خوب خواهد بود، اما پیروزی در سه کرسی به معنای یک شب انتخاباتی بزرگ برای آنهاست.
در مورد مجلس سنا، اکسیوس اشاره میکند که رقابت میشیگان بین هیلی استیونز و عبدالسید، آخرین رویارویی مهم در فصل مقدماتی دموکراتها را نشان میدهد.
به گفته او، استیونز برتری مالی عظیمی دارد، اما رقابت در نظرسنجیها برابر است، در حالی که برخی از دموکراتها به کارزار السید به عنوان یک آزمون سیاسی برای اوکاسیو کورتز نگاه میکنند که از او حمایت میکند و به فکر رقابت در انتخابات بزرگتر در سال ۲۰۲۸ است.
۴. اقتصاد و جنگ ایران، آشکارترین سلاح دموکراتها
اکسیوس میگوید هزینهی زندگی ممکن است آشکارترین سلاح دموکراتها باشد، زیرا با وجود کاهش تورم، قیمتها در دو سال اول دورهی فعلی ترامپ افزایش یافته است، بهویژه بنزین، که این وبسایت آن را یک بیلبورد تبلیغاتی میداند که همه آن را میبینند.
اکسیوس ارتباط بین بنزین نزدیک به ۴ دلار برای هر گالن و جنگ نامحبوب ایران را «هدیهای سیاسی» برای دموکراتها توصیف میکند.
واشنگتن پست نیز تصویر مشابهی از زمین ارائه میدهد و میگوید رأیدهندگان جمهوریخواه در آیووا از تورم و جنگ ایران شکایت دارند.
همچنین از یک رأیدهنده نقل میکند که سه بار به ترامپ رأی داده و گفته است که رئیسجمهور خلاف وعدههایش دربارهی بنزین، غذا، انرژی و اجتناب از جنگها عمل کرده و ممکن است از رأی دادن خودداری کند یا به دموکراتها رأی دهد.
۵. سردی پایگاه جمهوریخواهان، محاسبات حزب را تهدید میکند
واشنگتن پست میگوید سازماندهندگان نظرسنجی و گروههای جمهوریخواه دربارهی سردی در میان پایگاه محافظهکار قبل از نوامبر زنگ خطر را به صدا درآوردهاند.
بر اساس تحلیلی از بازوی اقدام سیاسی سازمان «آمریکاییها برای رفاه»، حدود یک از هر ۵ رأی از رأیدهندگان قابلاطمینان جمهوریخواه ممکن است «در خطر» باشد، یا به این دلیل که رأیدهنده به فکر ماندن در خانه است یا به فکر رأی دادن به دموکراتها.
این روزنامه اشاره میکند که نظرسنجی واشنگتن پست و ایپسوس به دموکراتها برتری ۱۰ امتیازی در میان کسانی میدهد که کاملاً مطمئن از رأی دادن هستند.
همچنین از یک نظرسنجی جمهوریخواه نقل میکند که شور و شوق دموکراتها مشابه آنچه قبل از انتخابات ۲۰۱۸ بود، است، زمانی که آنها مجلس نمایندگان را بازپس گرفتند، در حالی که جمهوریخواهان نسبت به آن زمان با اشتیاق کمتری به نظر میرسند.
واشنگتن پست از ران جانسون، سناتور جمهوریخواه، نقل میکند که حزب نیاز به «احیای پایگاه خود» دارد، در حالی که برخی دیگر شرط میبندند که فقط ترامپ میتواند رأیدهندگان کمتکلیف را به پای صندوقها بکشاند؛ گروهی که معمولاً وقتی خود او در برگه رأی باشد فعال میشود.
۶. ترس از نبرد بر سر قوانین رأیگیری و نتایج
با این حال، نگرانی انتخاباتی تنها به نرخ مشارکت محدود نمیشود. نیوزویک میگوید دموکراتهای سنا جلسات غیرعلنی برای شبیهسازی سناریوهایی برگزار کردهاند که ممکن است انتخابات نوامبر را مختل کند، از جمله کلیپهای جعلی با هوش مصنوعی، یا حضور نیروهای گارد ملی یا مأموران مهاجرت در نزدیکی مراکز رأیگیری.
این مجله به نقل از کارشناسان مینویسد که رئیسجمهور اختیار قانونی برای لغو یا به تأخیر انداختن انتخابات فدرال ندارد، زیرا مدیریت انتخابات طبق قانون اساسی بر عهده ایالتهاست.
اما به نگرانیهایی از مسیرهای دیگر اشاره میکند، مانند فشار بر مقامات ایالتی، ایجاد سردرگمی، به تأخیر انداختن تأیید نتایج، یا تضعیف اعتماد عمومی به نتایج.
روزنامه گاردین بریتانیا این شاخص را به ۳ مسیر اصلی تقسیم میکند:
رأیگیری پستی: روزنامه میگوید ترامپ بارها سعی در محدود کردن رأیگیری پستی داشته و آن را با تقلب مقایسه کرده است، با وجود اینکه خودش از آن استفاده کرده است. به نقل از کارشناسان، نگرانی وجود دارد که دولت از خدمات پستی آمریکا برای کنترل جریان برگههای رأی یا جلوگیری از رسیدن آنها به برخی رأیدهندگان استفاده کند.
دستگاههای رأیگیری: گاردین اشاره میکند که ترامپ دربارهی دستگاههای رأیگیری الکترونیکی شک و شبهه ایجاد کرده و آن را به ادعاهای مداخله چین مرتبط دانسته است، در حالی که مدافعان حقوق رأی نگرانند که از ادبیات امنیت ملی بهانهای برای تشکیک در دستگاهها یا مختل کردن شمارش و تأیید نتایج پس از روز رأیگیری استفاده شود.
قانون «نجات آمریکا»: روزنامه میگوید این قانون که در کنگره با مشکل مواجه شده، مدارک مشخصی را برای ثبتنام و رأیگیری الزامی میکند، رأیگیری پستی را محدود میسازد و ایالتها را ملزم به تحویل دادن سوابق رأیدهندگان به دولت فدرال میکند. این گزارش به نقل از فعالان مینویسد که این محدودیتها بهطور خاص ممکن است به رأیدهندگان سیاهپوست، بومیان آمریکا، سالمندان و دانشجویان آسیب بزند.
گاردین میافزاید که ادامهی ادبیات دربارهی تقلب، همراه با یادآوری حمله به کنگره در ۶ ژانویه ۲۰۲۱، مسئولان و فعالان را «در تنش نگه داشته است»، نه به این دلیل که رئیسجمهور مستقیماً انتخابات را مدیریت میکند، بلکه به این دلیل که تشکیک مداوم ممکن است زمینهساز مناقشهای جدید شود اگر نتایج به گونهای باشد که کاخ سفید نمیخواهد.
منبع: روزنامهنگاری غرب
