وقتی بیمار هستید و اشتها ندارید، غذا خوردن میتواند دشوار باشد. اما در دوران بیماری، بدن برای مقابله با عفونت و ترمیم خود به مواد مغذی و پروتئین نیاز دارد. بنابراین انتخاب غذاهای سبک و قابلهضم میتواند کمک کند بدون اینکه فشار زیادی به دستگاه گوارش وارد شود، مواد مغذی مورد نیاز بدن را دریافت کنید.
به گزارش انتخاب و به نقل از انلی مای هلث؛ به گفته متخصص تغذیه بالینی بدن هنگام تب به مقدار کافی مایعات، انرژی و پروتئین نیاز دارد تا روند بهبودی را حمایت کند و از تحلیل عضلات جلوگیری شود.
۵ منبع پروتئینی مناسب هنگام تب
۱. تخممرغ
هر تخممرغ بزرگ حدود ۶ تا ۷ گرم پروتئین دارد و منبعی از پروتئین کامل محسوب میشود. تخممرغ آبپز یا نیمروِ بسیار سبک و کمروغن معمولاً گزینه مناسبی در دوران بیماری است و هضم نسبتاً آسانی دارد.
۲. ماست ساده یا ماست یونانی
ماست ساده یا ماست یونانی، بسته به نوع آن، در هر وعده حدود ۸ تا ۱۵ گرم پروتئین دارد. علاوه بر پروتئین، کلسیم و باکتریهای مفید برای دستگاه گوارش نیز فراهم میکند.
اگر لبنیات در دوران بیماری باعث نفخ یا ناراحتی معده شما نمیشود، ماست ساده میتواند انتخاب مناسبی باشد.
۳. توفوی نرم
حدود سهچهارم فنجان توفوی نرم تقریباً ۱۰ گرم پروتئین دارد. توفو علاوه بر پروتئین گیاهی کامل، مقداری کلسیم و آهن نیز فراهم میکند و در صورت پخت ساده، میتواند غذایی سبک برای دوران بیماری باشد.
۴. مرغ بدون پوست
حدود ۸۵ گرم مرغ پخته بدون پوست، بسته به نوع و روش پخت، حدود ۲۱ تا ۲۵ گرم پروتئین دارد. مرغ منبعی کمچرب و باکیفیت از پروتئین است و میتوان آن را به شکل سوپ سبک یا همراه با مقدار کمی برنج مصرف کرد.
بهتر است هنگام تب، مرغ را ساده و بدون روغن و ادویههای زیاد آماده کنید.
۵. ماهی بخارپز یا آبپز
ماهی بسته به نوع آن، در هر ۱۰۰ گرم حدود ۲۰ تا ۲۵ گرم پروتئین دارد. ماهی علاوه بر پروتئین قابلجذب، مواد مغذی دیگری مانند ویتامین B12 نیز فراهم میکند.
ماهی بخارپز یا آبپز که بدون سرخ کردن، روغن زیاد و ادویههای تند آماده شده باشد، معمولاً انتخاب ملایمتری برای دستگاه گوارش است.
هنگام تب چگونه پروتئین مصرف کنیم؟
به گفته این متخصص، هنگام تب نباید صرفاً به دنبال غذایی باشیم که بیشترین میزان پروتئین را دارد؛ مهمتر این است که بدن بتواند آن غذا را بهراحتی تحمل و هضم کند.
بهتر است:
* وعدههای کوچک و سبک از تخممرغ نرم، ماست، توفو، سوپ مرغ یا ماهی پخته مصرف کنید.
* این غذاها را با مواد غذایی ساده و قابلهضم مانند برنج، کیچدی، فرنی، سیبزمینی یا موز همراه کنید.
* مایعات کافی بنوشید؛ زیرا تب میتواند باعث افزایش از دست رفتن آب بدن شود.
* اگر تهوع، استفراغ، اسهال یا بیاشتهایی دارید، بهجای وعدههای سنگین، وعدههای کوچک و متعدد داشته باشید.
* اگر بیمار اشتهای کمی دارد، او را مجبور به خوردن وعدههای پرپروتئین و سنگین نکنید.
اگر تب طولانی یا بسیار شدید است یا همراه با ضعف شدید، مشکل تنفسی، گیجی، کمآبی بدن یا ناتوانی در خوردن و نوشیدن است، نباید تنها به تغییر رژیم غذایی اکتفا کرد و باید به پزشک مراجعه شود.
چرا تغذیه در دوران تب روی روند بهبودی تأثیر دارد؟
یک مطالعه در سال ۲۰۰۲ که در نشریه Clinical and Diagnostic Laboratory Immunology منتشر شد، بررسی کرد که خوردن غذا یا روزهداری چگونه میتواند بر نحوه عملکرد سیستم ایمنی در مقابله با بیماری تأثیر بگذارد.
نتایج نشان داد که دریافت کالری و آب میتواند رفتار سلولهای ایمنی را تغییر دهد. در این مطالعه، پس از مصرف غذا، بدن میزان بیشتری از اینترفرون گاما تولید کرد؛ مادهای که در برخی پاسخهای ایمنی مرتبط با مقابله با عفونتهای ویروسی نقش دارد.
در مقابل، روزهداری پاسخ ایمنی متفاوتی ایجاد کرد.
بنابراین وضعیت تغذیهای بدن در دوران بیماری میتواند بر نحوه مقابله سیستم ایمنی با بیماری تأثیر بگذارد. به همین دلیل، متخصصان توصیه میکنند در زمان بیماری، بهخصوص هنگام تب، از گرسنگی دادن عمدی به بدن خودداری شود.
آبرسانی به بدن را فراموش نکنید
نوشیدن مایعات کافی در زمان تب بسیار مهم است. آب، آبِ گوشت یا مرغ کمچرب و گرم و دمنوشهای بدون کافئین میتوانند به تأمین مایعات بدن کمک کنند.
حتی اگر اشتهای زیادی ندارید، بهتر است بهجای حذف کامل غذا، مقدار کمی از غذاهای سبک و قابلهضم مانند سوپهای ساده مصرف کنید تا بدن انرژی مورد نیاز خود را دریافت کند.
جمعبندی
تب میتواند اشتها را بهشدت کاهش دهد، اما بدن در دوران بیماری همچنان به پروتئین، انرژی و مایعات نیاز دارد.
تخممرغ نرم، ماست ساده، توفوی نرم، مرغ بدون پوست و ماهی بخارپز یا آبپز از گزینههای مناسب و نسبتاً آسانهضم هستند.
در این دوران، کیفیت و قابلیت تحمل غذا مهمتر از میزان بالای پروتئین آن است. وعدههای کوچک و سبک بخورید، مایعات کافی مصرف کنید و اگر اشتها ندارید، خودتان را مجبور به خوردن حجم زیادی از غذا نکنید.
