به اين سالها، عمر پيش از انقلاب مبارزين راستين انقلاب را بيفزاييد و ببينيد مردان واقعي انقلاب و زجركشيده‌هاي آن دوران، در اين سالها در چه جايگاهي از لحاظ گذران عمر خويش هستند. مرداني كه از نخستين روزهاي شروع نهضت روحانيت در آغاز دهه چهل، به عنوان زبرالحديدهاي قيام امام راحل(ره) لباس مبارزه به تن كردند و علي رغم تحمل شكنجه‌ها، تبعيدها، زندان‌ها، ممنوع‌المنبر‌شدن‌ها، آوارگي و عدم برخورداي از حداقل حقوق شهروندي، دست از آرمان‌هاي خويش در راه آزادي ملت از يوغ استبداد و استعمار و حاكميت اسلام بر كشور نكشيدند و سرانجام در سايه صبر و بردباري و تحمل، درياي مواج مردمي را به خروش درآوردند و انقلاب اسلامي را به عنوان اولين حكومت، براساس مكتب متعالي اهل بيت(ع) در تاريخ اين سرزمين به ثبت رساندند.
از قافله آن مردان سخت‌كوش، بسياري يا بر بال فرشتگان به افتخار شهادت رسيدند و يا با مرگ طبيعي از ميان ما رفتند و اكنون وقتي به گذشته انقلاب و مردان انقلابي‌اش مي‌نگريم، عده‌اي معدود را از آن نسل مي‌بينيم كه به لطف خداوند، نفس‌هايشان همچنان گرمي‌بخش زندگي ما در هواي انقلابي كشور است.

مرداني كه اگرچه ديگر از نشاط جواني در چهره‌هايشان اثري نيست، اما همچنان، چون كوه استوار ايستاده‌اند و به فرزندان ايران اسلامي به‌ويژه جوانان پرشور و احساسي در نسل‌هاي پياپي يادآوري مي‌كنند كه چه زحمت‌ها كه براي پيروزي انقلاب كشيده نشد و چه خون‌هايي كه به پاي اين درخت تناور ريخته نشد. مبادا دچار نسيان شويم، نمك خورده، نمكدان را بشكنيم و حرمت‌ها را زير پا گذاريم. مبادا...!!

سي و پنج سالگي انقلاب اسلامي را معجزه الهي در تاريخ معاصر مي‌دانيم كه در ميان انواع توطئه‌ها و دسيسه‌ها همچنان پابرجاست.

نگاهي گذرا به سرنوشت دشمنان داخلي و خارجي اين انقلاب كه روزگاري دست به دست هم داده بودند تا نونهال انقلاب اسلامي را از ريشه بركنند، نشان مي‌دهد كه وعده خداوندي در «انا لحافظون» كه براي قرآن فرموده، محقق شده است. اما آيا اين وعده الهي، هميشگي خواهد بود؟ يا خداي‌ناكرده، اگر از مسير انصاف و اعتدال و عقلانيت خارج شويم باز هم بايد اميدوار به لطف و حمايت الهي باشيم؟!

اگر اين انقلاب و آرمان‌ها و اهداف اوليه امام(ره) و يارانش را نعمت الهي بدانيم كه مي‌دانيم، بايد براي تداوم آن شكرگزاري كنيم كه خداوند مي‌فرمايند «لئن شكرتم لازيدنّكم» اما خداي ناخواسته اگر مصداق «لئن كفرتم» شويم عذابي شديد در انتظار ما خواهد بود و مطمئناً يكي از راهها شكرگزاري، حفظ حرمت بزرگان انقلاب است كه در روايات اسلامي تأكيد شده است «لم يشكر المخلوق، لم يشكر الخالق»

خوب است در اين روزها كه جامعه را عطر ياد امام(ره) و ايام دهه فجر گرفته است، به گذشته گفتاري و نوشتاري خويش، لااقل چند ساله اخير به‌ويژه يك سال گذشته – برگرديم و ببينيم اگر خداي ناخواسته، سهواً يا عامداً حرمت بزرگان انقلاب و مراجع را كه سرمايه‌هاي بي‌بديل اسلام، تشيّع و ايران در عصر معاصر هستند، مخدوش كرده‌ايم، اول از درگاه خداوند و سپس ملت بزرگ ايران عذرخواهي كنيم.

اين بزرگواران را به اين سادگي به دست نياورده‌ايم كه به اين سادگي از دست بدهيم يا به آبروي آنان چوب حراج بزنيم. اكنون هنوز چقدر حسرت روزهاي حيات شهيد مظلوم دكتر بهشتي، شهيد مطهري، شهید مفتح و... را بر دل داريم كه به فريب تبليغات دشمنان خارجي و گروهك‌هاي تروريست منافقين و فرقان، بر مظلوميتشان افزوديم تا جايي كه امام، آن صبورترين شخصيت معاصر در رثاي شهيد بهشتي فرمودند: بهشتي مظلوم زيست و مظلوم مرد. آيا سرنوشت بهشتي‌هاي ديگر در حال تكرار شدن نيست؟! آیا ترور شخصیتی شهید مظلوم بهشتی را قبل از ترور فیزیکی وی از یاد برده ایم؟ آیا از یاد برده ایم که شهادت شهید مطهری، شهید مفتح، حاج مهدی عراقی و... توسط عوامل گروهک تروریستی فرقانی انجام شد که بیانیه های ترور خود را با آیه قرآن شروع می کردند و افرادی کج اندیش با انحرافات عقیدتی و ایدئولوژیک بودند که به سادگی فریب خورده و با انحراف از اسلام به بازی گرفته شده بودند؟

بياييم يك بار از دريچه اخلاق اسلامي و انساني و نه با عينك سياسي و تعصبات افراط‌گرايانه باندي و جناحي، به عظمت كاري كه مردان انقلابي در اين سرزمين و براي اين ملت كرده‌اند، بينديشيم و لااقل در روزهايي كه جشن 35 سالگي انقلاب خويش را مي‌گيريم، فارغ از همه نگاه‌هاي جناحي و كينه‌هاي باندي، به آنها سلام دهيم و دست مريزاد گوييم. باشد كه دل‌هايمان صاف‌تر و افكارمان پاك‌تر شود. انشاءالله

والسلام