دیدار آتی وزرای خارجه شورای همکاری و عراقچی، بیش از هر چیز، بازتاب‌دهنده ناامیدی عمیق کشورهای خلیج فارس از سیاست آمریکا در منطقه است/آنها به ایران اعتماد ندارند اما از نگاه آنها، یک توافق ناقص با تهران ممکن است به یک درگیری بی‌پایان ترجیح داشته باشد/اگر آنها به تفاهمی با ایران درباه تنگه دست پیدا کنند در گام بعدی فشار بر واشنگتن را برای کاهش یا لغو محاصره دریایی تشدید خواهند کرد

دنیس سیترونوویچ، عضو اندیشکده شورای آتلانتیک نوشت: دیدار آتی وزرای خارجه شورای همکاری خلیج فارس و عراقچی، بیش از هر چیز، بازتاب‌دهنده ناامیدی عمیق کشورهای خلیج فارس از واشنگتن و سیاست آمریکا در منطقه است.

 

به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطب آمده است: هیچ‌یک از دولت‌های خلیج فارس درباره ماهیت  ایران دچار توهم نیستند. آنها دقیقاً می‌دانند با چه کسی طرف هستند. اما انتخاب امروز آنها میان ایران و آمریکا نیست؛ انتخاب آنها میان یک رویارویی بی‌پایان و فاقد چشم‌انداز سیاسی روشن ــ رویارویی‌ای که منطقه را بی‌ثبات می‌کند و هزینه‌های اقتصادی عظیمی به بار می‌آورد ــ و نوعی توافق و سازش با ایران برای بازگرداندن سطحی از ثبات است.

 

و آنها بیش از پیش در حال انتخاب ثبات هستند. آمادگی برای دستیابی به توافقی درباره تنگه هرمز، حتی اگر این توافق مستلزم پذیرفتن نقش پررنگ‌تر ایران در آنجا باشد، شاید روشن‌ترین نشانه از این باشد که اعتماد به واشنگتن تا چه اندازه از بین رفته است. از نگاه کشورهای خلیج فارس، سیاست آمریکا خسارت اقتصادی بی‌سابقه‌ای ایجاد کرده، بدون آنکه مسیر قابل‌اعتمادی برای پایان دادن به بحران ارائه دهد.

 

بی‌میلی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، برای ورود عمیق به رویارویی با حوثی‌ها، تنها این برداشت را در پایتخت‌های کشورهای خلیج فارس تقویت می‌کند که آنها نمی‌توانند امنیت خود را صرفاً به واشنگتن واگذار کنند. آنها به کانال‌های مستقیم ارتباطی با تهران نیاز دارند و به توافقی نیاز دارند که بتواند تنگه‌ها را دوباره باز کند و از اقتصادهایشان محافظت کند.

 

هرکس انتظار داشت جنگ با ایران، کشورهای خلیج فارس را به سمت منزوی کردن تهران سوق دهد، بار دیگر با واقعیتی کاملاً معکوس مواجه شده است.

 

دلیل این مسئله، اعتماد آنها به ایران نیست. آنها به ایران اعتماد ندارند. دلیلش این است که از نگاه آنها، یک توافق ناقص با تهران ممکن است به یک درگیری بی‌پایان ترجیح داشته باشد؛ درگیری‌ای که هدف راهبردی آن همچنان نامشخص است و پیامدهای اقتصادی آن روزبه‌روز شدیدتر می‌شود.

 

اگر کشورهای خلیج فارس به تفاهمی با ایران دست پیدا کنند که امکان ازسرگیری تردد دریایی را فراهم کند، گام بعدی قابل پیش‌بینی خواهد بود: آنها فشار بر واشنگتن را برای کاهش یا لغو محاصره دریایی تشدید خواهند کرد.

 

تهران از این تحول استقبال خواهد کرد. چنین وضعیتی به ایران اجازه می‌دهد فشار نظامی و اقتصادی را به اهرم دیپلماتیک تبدیل کند و در عین حال، شکاف میان واشنگتن و شرکای سنتی آن در خلیج فارس را عمیق‌تر کند.

 

این همان واقعیت ناخوشایندی است که سیاست‌گذاران آمریکایی امروز با آن مواجه‌اند؛ و دلایل چندانی وجود ندارد که باور کنیم این وضعیت به این زودی تغییر خواهد کرد.